Netanyahu bereid tot concessies

Premier Netanyahu bedankt Congres voorzitter Boehmer na zijn toespraak tot het Congres. Foto: Flckr.
Premier Netanyahu bedankt Congres voorzitter Boehmer na zijn toespraak tot het Congres. Foto: Flckr.

JERUZALEM – De Israëlische premier Benjamin Netanyahu heeft gisteren in een toespraak tot het Amerikaanse Congres de Palestijnse president Mahmoud Abbas opgeroepen de overeenkomst met de radicaal islamitische Hamas beweging te verbreken en het vredesoverleg met Israël te hervatten.

Netanyahu wees erop dat het handvest van Hamas niet alleen oproept tot vernietiging van Israël, maar ook tot het doden van Joden. “Israël zal niet onderhandelen met een Palestijnse regering die gesteund wordt door de Palestijnse versie van Al Qaeda.”

“Ik zeg tot president Abbas: verscheur uw pact met Hamas. Ga zitten en onderhandel. Sluit vrede met de Joodse staat. En als u dat doet, dan beloof ik u dit. Israël zal niet het laatste land zijn dat een Palestijnse staat als nieuw lid van de VN verwelkomt, maar het eerste.”

In het Congres kreeg Netanyahu een warm onthaal met meer dan twintig staande ovaties. De Likudleider toonde zich opnieuw een knap retoricus. Toen een Amerikaans-Israëlische vrouw door de toespraak begon te schreeuwen en er door de ordedienst werd uitgewerkt, zei hij dat deze protesten niet in de parlementen van Teheran of Tripoli mogelijk zijn, maar wel in een echte democratie.

Netanyahu zei dat zes Israëlische premiers sinds de Oslo Akkoorden in de jaren negentig van de vorige eeuw akkoord zijn gegaan met de oprichting van een staat voor de Palestijnen. “Waarom is er dan nog geen vrede bereikt? Omdat de Palestijnen tot nu toe niet bereid zijn een Palestijnse staat te accepteren, als dat ook de acceptatie van een Joodse staat ernaast inhoudt.” Het conflict is volgens hem nooit geweest over de oprichting van een Palestijnse staat, maar over het bestaan van een Joodse staat.

Palestijnen leven volgens hem in de fantasie dat zij op een dag Israël kunnen laten overstromen met afstammelingen van Palestijnen die in 1948 zijn gevlucht. Palestijnen moeten het recht krijgen te emigreren naar de Palestijnse staat. “Dit betekent dat het Palestijnse vluchtelingenprobleem buiten de grenzen van Israël opgelost moet worden.”

Hij zei ook ‘nee’ tegen de opsplitsing van Jeruzalem. “Jeruzalem moet nooit weer verdeeld worden.” Maar hij leek tevens compromissen over de stad niet uit te sluiten. “Ik geloof dat met creativiteit en goede wil een oplossing gevonden kan worden.”

Verder herhaalde de Israëlische regeringsleider dat zijn land niet zal terugkeren naar de grenzen die golden tussen 1949 en 4 juni 1967. In 1967 veroverde Israël Oost-Jeruzalem en de Westelijke Jordaanoever op Jordanië, nadat Jordanië Israël aanviel.

Israël is echter bereid “pijnlijke concessies” te doen om een vrede met de Palestijnen te bereiken. “Dit is niet gemakkelijk voor mij. Ik erken dat bij echte vrede van ons gevraagd wordt delen va het Joodse thuisland op te geven. In Judea en Samaria zijn de Joden geen buitenlandse bezetters. We zijn geen Britten in India of Belgen in Congo. Dit is het land van onze voorvaderen, het land Israël.”

Sommige nederzettingen zullen zich echter buiten de grenzen van Israël terechtkomen. “Wij zullen zeer genereus zijn over de omvang van een toekomstige Palestijnse staat. Maar zoals president Obama zei, de grens zal afwijken van die bestond op 4 juni 1967. “Israël zal niet terugkeren naar de onverdedigbare grenzen van 1967”.

Vorige week donderdag zei president Barack Obama in een toespraak tot het Ministerie van Buitenlandse Zaken zei dat de grenzen tussen Israël en Palestina gebaseerd moeten zijn op de grenzen van 1967, met wederzijds overeengekomen landruil. Deze opmerking veroorzaakte ophef onder rechtse Israëliërs en hun supporters in het buitenland. Toch zei de Amerikaanse president niets nieuws. President Bill Clinton sprak er in December 2000 al over in zijn ‘parameters’ voor een vrede tussen Israël en de Palestijnen.

Ook in verschillende vredesplannen die groepen Israëliërs en Palestijnen hebben opgesteld in de afgelopen jaren, gaan uit in de grenzen van 1967, met wijzigingen. Obama verduidelijkte zondag in zijn redevoering voor de Amerikaanse pro-Israël lobby AIPAC dat Israëliërs en Palestijnen per definitie onderhandelen over een grens die afwijkt van die van 4 juni 1967.

Het bezoek van de premier heeft de kansen op vrede niet vergroot. Hij presenteerde geen nieuw initiatief, die het de Palestijnen mogelijk had gemaakt terug te keren naar de onderhandelingstafel. Hij had bijvoorbeeld een concrete stap kunnen nemen door een bouwstop in de nederzettingen aan te kondigen. In zijn toespraak gisteren riep hij de Palestijnen weliswaar op terug te keren naar het vredesoverleg, maar hij stelde ook voorwaarden aan de oprichting van een Palestijnse staat die tot dusver voor de Palestijnen onverteerbaar zijn.

Hij hield zijn toespraak ook rekening met het Israëlische publiek. Hij probeerde een weg te vinden die afwijkt van de rechtsradicalen, die elk compromis over de Westelijke Jordaanoever afwijzen. Hij houdt de mogelijkheid van verdere Israëlische terugtrekkingen op de Westelijke Jordaanoever echter open, voor het geval er een oplossing wordt gevonden aan de onderhandelingstafel of Israël daartoe door om andere redenen over wil gaan. Door te streven naar veilige grenzen, een Israëlische presentie in de Jordaan vallei, de eenheid van Jeruzalem onder Israëls bestuur en de afwijzing van de komst van de vluchtelingen, kan hij verzekerd zijn van de steun van middenrechts.

Palestijnen hopen nu op een toename van internationale druk op Israël. Ze verwachten dat in september de meerderheid van de naties in de Algemene Vergadering van de VN de staat Palestina erkent. Het risico dat Israël dan loopt is dat het internationaal zal worden geïsoleerd. Ook bestaat de kans dat er op termijn een nieuwe volksopstand onder de Palestijnen uitbreekt.

One Comment

Add yours →

  1. Al sinds 2000 ligt op basis van resolutie 242 het compromisvoorstel op tafel van toenmalig president Clinton, waarbij Israel 7% van de Westbank zou houden in ruil voor grondcompensatie elders. Verder Oost-Jeruzalem als hoofdstad voor een Palestijnse staat, 30 miljard dollar compensatie voor de Palestijnen en een weg van Gaza naar de Westbank.

    Door Israel aanvaard, door Arafat verworpen.

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: