Andere leiders gevraagd 

De reputatie van premier Benjamin Netanyahu heeft een zware deuk opgelopen.

Een opiniepeiling voor Kanaal 2 TV liet zien dat driekwart van de bevolking teleurgesteld is over de manier waarop hij de huidige crisis afhandelt.

Inderdaad, Netanyahu stelt teleur. De veiligheid de hij beloofde is ver te zoeken, Iran houdt zijn nucleaire capaciteit, aan de scheefgetrokken loon- en prijzenverhouding is niets verbeterd en voor een oplossing van het Israëlisch-Palestijnse conflict hoeven we het helemaal niet bij hem aan te komen.

Hijzelf probeert zich nog te redden door alle schuld te leggen bij de Palestijnse organisaties en hun leiders die aansporen tot geweld. De burgers boffen echt met hem: na zes jaar premierschap treft hem geen enkele blaam.

Harder optreden 

Velen zien de oplossing in een leider die harder optreedt tegen de Palestijnen. Daarbij geldt: waar het slaan niet helpt, moeten we er gewoon veel harder op losbeuken. Kreten als „Geef het leger de kans” zijn populair op Facebook. Een leus die ook op veel „likes” kan rekenen is: „Het haten van de Arabieren is geen racisme, het is een deugd.”

De hardliner Avigdor Liberman wordt als alternatief gezien. Het leger moet „een schoonmaak” overwegen in Gaza, zei hij. Met een Poetinachtige stijl gaat hij de Palestijnen op hun plaats zetten.

Het ontbreekt de Palestijnen evenmin aan extremisten. Zoals die sjeik in een witte kaftan die op de preekstoel in een moskee in Gaza met een mes staat te zwaaien en gilt dat dat de oplossing is. Sommigen zien meer in de komst van de kalief: de leider die de christenen en Joden onderwerpt, zoals Allah het heeft gewild.

Natuurlijk, iedereen die normale geschiedenisles heeft gehad en van huis uit normen en waarden heeft meegekregen, zal begrijpen dat dit soort nepleiders de wereld alleen maar naar de vernieling helpen.

Andere leiders

Het is duidelijk dat Israëliërs en Palestijnen gebaat zijn bij andere leiders. Beide volken wachten op leiders die de tegenstellingen niet verscherpen, maar verkleinen. Het zijn de leiders die bruggen kunnen bouwen.

Het zijn de politici die begrijpen dat de belangen van eigen volk gediend worden door rekening te houden met de belangen van het andere volk. Zij moeten ervoor zorgen dat de godsdienstige behoeften van de ene groep niet ten koste gaan van die van de andere groep.

Ze moeten het diepgewortelde wantrouwen van de andere partij effectief bestrijden. Ze moeten hun volgelingen overtuigen dat ook de andere partij slachtoffer is. Ze moeten hen vertellen dat recht dient te worden gedaan aan het andere volk. Ze moeten ook de radicalen in eigen natie kunnen overtuigen. Of op zijn minst zorgen dat zij geen invloed meer hebben.

Om dat allemaal te kunnen, zullen ze overtuigingskracht en charisma moeten hebben. Deze leiders zijn nu nog nergens te zien, maar beide volken zijn hebben dringend behoefte aan hun komst.

Israël Ingezoomd: elke zaterdag opinie over gebeurtenissen in Israël vanuit Israël in RD.nl.

Foto boven: metaaldetector in het oude centrum van Jeruzalem. © Alfred Muller

 

 

%d bloggers liken dit: