‚Sterke verhalen over Peres bleken waar te zijn’

Alle sterke verhalen die de ronde deden over Shimon Peres bleken waar of bijna waar te zijn. Daar kwam dr. Einat Wilf achter toen ze tien jaar geleden aantrad als politiek adviseur van Shimon Peres. Dat gold bijvoorbeeld voor zijn werktempo.

Toen ze begon, wilde ze zichzelf bewijzen. Ze zou op kantoor komen vóór hem, en pas na hem vertrekken. „Na drie dagen besefte ik dat ik in het ziekenhuis zou terechtkomen als ik daarmee door zou gaan. Zijn energie, dagindeling, agenda – ze waren zonder parallel. Jonge mensen konden hem niet bijbenen.”

Wilf zag dat wereldleiders graag naar hem luisterden. Soms urenlang. „Tien jaar geleden was hij al geen jonge man meer. Maar hij keek naar de toekomst, naar  nanotechnologie en hersentechnologie.

Een kans

Politici luisterden graag naar hem omdat hij de zaken breed bekeek. Veel leiders zijn bezig met de details. Hij zag daar overheen. Als hij over de grootste problemen sprak, zag hij een kans.

Hij had hoop in de menselijke geest. Er is een beroemd Israëlisch gedicht dat zegt: wacht niet op de dag, maar breng de dag. Dat was zijn karakter. Niet aan de genade overgeleverd zijn van allerlei noodlottige krachten. Dat is wat wereldleiders aansprak. Hij zag dat ze niet slechts onderworpen zijn aan politieke druk of historische trends. Zij kunnen de toekomst van hun land vormen.”

Peres vroeg Michael Bar-Zohar zijn officiële biograaf te worden. Peres gaf hem de nodige interviews en documenten en hij ging ermee akkoord het manuscript niet voor publicatie te zien. „We begonnen ’s morgens met elkaar te praten. We spraken over de meest intieme geheimen van zijn leven. Ik kwam geen geheimen tegen waar hij niet over wilde praten.

Gedichten 

Hij dacht altijd aan de toekomst. Hij vroeg zich af wat we kunnen doen op dit of dat gebied. Het kon niet altijd uitgevoerd worden. Maar zijn hersens waren altijd actief. Hij had tijd om gedichten te schrijven. En hij verslond boeken. We waren buren. Om twee uur ’s nachts brandde het licht op zijn studeerkamer. Hij las tot vier uur of half vijf, voordat hij naar zijn werk ging.

Shimon was een optimist. Hij keek nooit boos of verdrietig terug. Hij had geen spijt over wat hij niet gedaan had. Als hij dat al had, liet hij het niet merken. Als er een crisis of mislukking was, dan zocht hij naar de oorzaak. Hij vond de energie om door te gaan en het nogmaals te proberen. Hij klom altijd weer overeind.”

Grondlegger staat 

Minister Naftali Bennett (Onderwijs) zegt zich „een wees” te voelen. „Shimon Peres was de laatste van de grondlegger van de staat. Het is een dag van rouw.”

De bewindsman kreeg een speciale relatie met Peres toen hij de politiek inging. Peres nodigde als president de nieuwe politici van het Joodse Nationale Huis uit. Daarna kwam Bennett elke maand. Hij nam zijn notitieboek mee. Bennett bevindt zich aan de rechterkant van de Israëlische politiek, Peres aan de linker. Eerst werd er altijd tien minuten over politiek gepraat. Over de omvang van het land en ligging van grenzen, werden ze het niet eens. Maar na tien minuten begonnen ze te praten over dingen waar ze het wel over eens waren.

„We hebben dezelfde passie voor onderwijs, wetenschap, hightech. Hij werd een soort mentor voor mij. Ik ging naar hem toe  om geïnspireerd te worden. Ik voelde me na afloop vol energie. Als een batterij die weer helemaal opgeladen was.”

Wilf, Bar Zohar, en Bennett spraken deze week op persconferenties die door het Israël Project werden georganiseerd.

Foto: Peres stond bekend om een hoog werktempo. Niemand kon hem bijbenen. GPO.
%d bloggers liken dit: