Papyrus uit oudheid vermeldt naam Jeruzalem

Israëlische archeologen hebben woensdag bekendgemaakt dat ze een document hebben gevonden met daarin de oudste verwijzing naar Jeruzalem buiten de Bijbel om.

Ontdekking van een zeldzaam document uit de oudheid. Eyecon Video Productions.

De papyrus is afkomstig uit de zevende eeuw voor Christus, oftewel het einde van de Eerste Tempelperiode.

Het document werd in beslag genomen door de zogeheten Eenheid voor preventie van diefstal, onderdeel van de Israëlische Oudheidkundige Dienst, toen een groep Palestijnse dieven uit het zuidelijke deel van de Westelijke Jordaanoever op het punt stonden het te verkopen.

De dieven hadden het gevonden in een van de grotten in de Judese woestijn. Roof van oudheden is in Israël verboden. Alle archeologische voorwerpen zijn eigendom van de staat.

Dienstmaagd

Het object is gemaakt van papyrusplant. Door de droogte in de Judese woestijn is het bewaard gebleven. De ouderdom is vastgesteld met behulp van de koolstofmethode.

De oud-Hebreeuwse tekst bestaat uit twee regels. Een derde regel moet verloren zijn gegaan. De tekst luidt: „Van de dienstmaagd van de koning, van Na’arat, kruiken wijn, aan Jeruzalem.” Het woord dat voor Jeruzalem wordt gebruikt is ”Yerushalima”.

Het document werd mogelijk meegestuurd met kruiken wijn naar de opslagplaatsen in Jeruzalem, de hoofdstad Juda. De vaten wijn kunnen bestemd geweest zijn voor de koningen Manasse, Amon of Josia.

De zending was afkomstig uit de plaats Na’arat. Die zou dezelfde zijn als Naharoth, waarover gesproken wordt Jozua 16:7. Naharoth lag op de grens tussen Efraïm en Benjamin.

Bijbeldeskundige prof. Shmuel Ahituv van de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem zegt dat er slechts één keer eerder een papyrus uit de Eerste Tempelperiode in Israël is gevonden. Het recent gevonden document betreft echter de oudste verwijzing in het Hebreeuws naar de stad Jeruzalem buiten de Bijbel om. Ook is uniek dat het document spreekt over een vrouw die een plaats had gekregen in het bestuur van de koninkrijk van Juda. Het document is ongeveer 500 jaar ouder dan de Dode Zeerollen die in Qumran zijn gevonden.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Israel Hasson, de directeur van de oudheidkundige dienst, zegt dat de vondst van de papyrus laat zien dat er zich nog andere voorwerpen van groot belang in de grotten van de Judese woestijn kunnen bevinden.

Twijfel

Enkele wetenschappers betwijfelen of de tekst authentiek is, aldus de Israëlische krant Ha’aretz.

„Het is goed mogelijk dat alleen de papyrus zelf authentiek is”, zei professor Aren Maier van de Bar-Ilan Universiteit gisteren op een symposium van de dienst over vernieuwingen in de archeologie. Professor Christopher Rollston van de George Washington Universiteit zei dat oude stukjes papyrus via internet te koop zijn.

Maar andere deskundigen verwierpen deze argumenten. Ahituv vzei dat de papyrus was opgerold. Daarmee zou een fraudeur zijn werk hebben geriskeerd. Ook gebruikte de schrijver oud-Hebreeuwse woorden die zeer zeldzaam zijn. Het is volgens Ahituv onwaarschijnlijk dat een fraudeur deze kent, „ook als hij een expert is in de Bijbel.”

Amir Ganor zei dat de dienst de echtheid van het document heeft onderzocht met methoden die ook bij de Dode Zeerollen zijn gebruikt. „Als iemand nog een methode heeft, dan is hij welkom om deze toe te passen.”

Beeld boven: Het zeldzame document uit de tijd van de Eerste Tempel. Shai Halevi, Israëlische Oudheidkundige Dienst.
Dit artikel verscheen ook in het RD.
%d bloggers liken dit: