Israëliërs hebben de Amerikaanse presidentsverkiezingen met buitengewone interesse gevolgd.
De Israëlische media zonden reporters naar de VS om de gebeurtenissen vanuit een aantal grote steden te verslaan. De belangstelling vloeit voort uit de nauwe relaties tussen beide landen. De VS vormen Israëls beste en belangrijkste bondgenoot. De landen hebben waarden zoals democratie en vrijheid van meningsuiting en van godsdienst met elkaar gemeen. Ze werken op militair en strategisch gebied intensief samen.
Israëliërs bezoeken Amerika, en Amerikanen Israël. Circa 140.000 Israëliërs wonen in de VS. Niemand weet precies hoeveel Amerikanen er in Israël wonen, maar ingewijden houden het op ten minste 160.000.
Het is van groot belang voor Israël wie er in het Witte Huis zit. Beslissingen die daar worden genomen kunnen de economie, de positie van Israël in de wereld en vooral de veiligheid van de Israëliërs diepgaand beinvloeden. Zal de Amerikaanse president er bijvoorbeeld voor zorgen dat Iran geen nucleair wapen krijgt? Zo niet, dan bestaat de kans dat Israël daar zelf voor zorgt en zich in een oorlog stort, met grote gevolgen voor de burgers.
Het is echter geen geheim dat er tussen premier Benjamin Netanyahu en president Barack Obama verschil van mening bestond. Netanyahu had graag een hardere Amerikaanse hand tegen Iran gezien. Obama op zijn beurt ergerde zich eraan dat Netanyahu doorging met de uitbreiding van de nederzettingen en daarmee bijdroeg aan de stagnatie van het vredesproces met de Palestijnen. Netanyahu en veel van zijn volksgenoten hadden er niet om getreurd als Mitt Romney de verkiezingen had gewonnen. Bronnen in de Democratische Partij zeiden dat Netanyahu kritiek leverde op Obama en zich met de Amerikaanse verkiezingen bemoeide. Toen Netanyahu Romney in juli ontving, werd deze buitengewoon warm onthaald.
Critici in Israël zeggen dat Netanyahu op het verkeerde paard heeft gewed. Daarmee heeft hij de relaties met Israëls enige echte vriend en de belangen van het land beschadigd. Ze waarschuwen dat Obama tijdens zijn tweede ambtsperiode Israël minder zacht zal aanpakken dan in de afgelopen vier jaar. En dat het hoog tijd is voor een andere, gematigde politieke leider in Israël.
Hoe de relaties zich verder ontwikkelen zal van Netanyahu en Obama afhangen. Netanyahu kan de schade beperken door zich serieus in te spannen voor het bereiken van een vredesakkoord met de Palestijnen en door nauwe samenwerking te zoeken met de VS over Iran. Obama kan het vertrouwen van de Israëliërs in hem vergroten door op bezoek te komen, harder op te treden tegen Iran en geen boze gevoelens te koesteren jegens Netanyahu.
Alfred Muller 