‘We zijn geroepen om vredestichters te zijn’

BETHLEHEM – Sami Awad wil de vrede bevorderen tussen Israël en de Palestijnen. Zijn organisatie Holy Land Trust ontplooit tal van activiteiten waaraan Palestijnen, Israëliërs en buitenlanders mee kunnen doen. De belangstelling onder Palestijnen voor zijn programma’s neemt af, maar christelijke leiders vormen een uitzondering.

Sami Awad. Foto © Alfred Muller
Sami Awad. Foto © Alfred Muller

Hij komt uit een bekende familie. Zijn vader Bishara is de oprichter van het Bethlehem Bijbelcollege. Zijn oom Alex is een veel geciteerde voorganger van een baptistenkerk in Oost-Jeruzalem. Zijn andere oom, Mubarak, richtte in Jeruzalem het Palestijnse Centrum voor de Studie van Geweldloosheid op. Dr. Mubarak Awad werd in 1988 door de Israëlische autoriteiten het land uitgezet. Maar Sami Awad treedt in zijn voetsporen.

Zijn oom Mubarak is Quaker. Sami Awad voelt zich verwant met de evangelische beweging en bezoekt de baptistenkerk van zijn oom Alex. In de evangelische beweging is echter iets wat hem niet bevalt. “De meeste evangelische denominaties in het Westen zijn gestopt met het werken aan vrede, terwijl we geroepen zijn om vredestichters te zijn.”

In Amerika studeerde hij politicologie en vredesstudies. In 1998 richtte hij in Bethlehem de Holy Land Trust op. De organisatie beoogt door geweldloze activiteiten de vrede te bevorderen en een einde te maken aan de Israëlische bezetting van de Westelijke Jordaanoever. Ook wil Holy Land Trust de waarde van gelijkheid bevorderen. “Voordat we ook maar kunnen praten over een politieke oplossing, moeten alle mensen in dit land behandeld en beschouwd worden als gelijkwaardigen.”

Hij werkt in een regio waar veel geweld heeft plaatsgevonden. Israëli’s leven in een vijandelijke omgeving en gingen gebukt onder terreuraanslagen, raketaanvallen en oorlogen. Palestijnen kampen met de bezetting, de reacties van het leger en het geweld van sommige radicale kolonisten.

Hart Bethlehem 

Zijn centrum is gevestigd in een fraai 200 jaar oud pand met vijf verdiepingen in het hart van Bethlehem. Hij pakt een foto om te laten zien hoe het gebouw er een paar jaar geleden uitzag: een bouwval, met gedeeltelijk ingestorte muren. De Zweedse organisatie Sida heeft het pand grondig gerenoveerd en 95 procent van de kosten betaald. De bepaling is dat een non-profit organisatie er 12 jaar lang gebruik van kan maken tegen betaling van 5 procent van de kosten. Daarna keert het gebouw terug in de handen van de eigenaars, die geen cent hoeven te betalen.

Zijn organisatie heeft tal van activiteiten ontwikkeld.  Bij de ‘Zomer van Ontmoeting’ krijgen buitenlanders de kans bij een Palestijnse familie te logeren, vrijwilligerswerk te doen, seminars te volgen en trips te maken om het land te bekijken en anderen te ontmoeten, waaronder Israëli’s. Ook is hij betrokken bij een programma voor religieuze leiders van de drie monotheïstische godsdiensten. Deze komen in Jeruzalem bij elkaar om te praten over de vraag hoe ze religieuze teksten kunnen gebruiken om vrees en haat te bestrijden.

In gesprek 

Hij vertelt dat hij in zijn centrum drie, vier keer per week Israëlische vredesactivisten ontvangt. Officieel mogen Joodse Israëli’s Bethlehem niet binnen, maar ze zien toch kans te komen.

Tot zijn spijt merkt hij dat de belangstelling onder Palestijnen om de Israëli’s te ontmoeten aan het teruglopen is. “Vele Palestijnen hebben het gevoel gekregen dat deze ontmoetingen nergens toe leiden. We zijn al 10, 20, 30 jaar met elkaar in gesprek. En kijk naar de huidige situatie. Velen zien het niet meer zitten.”

Andere bezwaren spelen mee. In de Palestijnse samenleving is tegenstand ontstaan tegen de zogeheten ‘normalisatie’. “De ontmoetingen wekken de indruk alsof alles normaal is. We zitten bij elkaar en worden vrienden, alsof we daarmee de bezetting eindigen. Velen zeggen: het is het risico niet waard daardoor door anderen in de samenleving gemarginaliseerd te worden. Verder hebben de mensen het heel druk met het dagelijks leven. De vraag hoe ze moeten overleven heeft de prioriteit, niet de bezetting.”

De enige uitzondering hierop zijn de christelijke, vaak evangelische groepen. “De verzoeningsorganisatie Musalaha, wij als Holy Land Trust, het Bethlehem, Bijbelcollege, de Christ at the Checkpoint conferentie en anderen zeggen: ‘Wij staan niet langer aan de kant, maar wij hebben een duidelijke stem.’ Veel christelijke leiders spreken zich vandaag over de situatie uit.”

Hij signaleert onder Amerikaanse evangelische christenen de opkomst van een generatie die zich buigt over vragen als recht, het milieu, gelijkwaardigheid en mensenrechten. Ze vinden dat de kerk een rol moet spelen. Daarbij besteden ze ook aandacht aan het conflict tussen Israël en de Palestijnen.”

“Deze grote middengroep wil zich niet verbinden met een van beide polen. Velen proberen hen pro-Palestijns of pro-Israel maken. Maar ons doel is dat zij zich uitspreken voor beide gemeenschappen.”

(Dit artikel verscheen vorige week ook in het Reformatorisch Dagblad, RD.nl)

7 Comments

Add yours →

  1. Wij willen vredestichter zijn. Wie is die “wij”? De Palestijnen.
    Ik had zo graag van Awad maar één keer willen horen dat hij Israel, Gods volk, liefheeft, en blij is dat ze in hun land teruggekomen zijn.
    Maar hij houdt het waarschijnlijk bij de leer dat de kerk nu Gods volk is.
    Hij heeft nauwe contacten met Israelische “vredesactivisten”, maar dat zijn toch de Joden die vrede willen door tegen Israel te schoppen?
    En dan zijn spreken over “de bezetting”… weet hij dan niet dat in 1967 de bezetting van de Westbank is geëindigd?
    En wat betekenen al die vage opmerkingen over “spreken zich uit over de situatie”, zonder te zeggen wat hij bedoelt? Wat betekent “zich uitspreken voor beide gemeenschappen”? Waarom alle “Palestijnen” op één hoop gooien? Christelijke en mohammedaanse Palestijnen? Over welke “Palestijnen” heeft Awad het hier? Welke “vrede” bedoelt hij?

  2. Harry, in 1 Petrus 2:6-10 staat heel duidelijk dat wie gelooft in Jezus als Messias tot Gods volk behoort. In Romeinen 4 staat dat wie in Jezus als Messias gelooft een kind van Abraham is. Het maakt hierbij in beide gevallen niet uit of je Joods bent of niet. Als christen houdt Awad zich gewoon aan wat er in de Bijbel staat.

    De bezetting is niet geëindigd omdat Israël het niet wil annexeren en verschillende wetssystemen hanteert voor de in het gebied levende Joden en Palestijnen, iets wat volledig tegen de Bijbel ingaat, die in bijvoorbeeld Leviticus 19:33-34 en Ezechiel 47:21-23 voorschrijft dat Joden en Palestijnen gelijk moeten worden behandeld. Dat een Palestijn deze situatie dus als “bezet” ziet, is heel begrijpelijk.

    Zie ook Leviticus 25:23 waar God verklaart dat Hij en ook alleen Hij de eigenaar is van het land en het Joodse volk dat Hij daar toespreekt slechts vreemdelingen zijn die bij Hem te gast zijn. Zij zijn dus zeker geen eigenaren.

    Verder moet je het artikel nog eens wat beter lezen.

    • Ruud, je neemt de halve bijbel, vergeet alle profetieën over terugkeer en wederkomst op de Olijfberg en zo, en je hebt de vervangingstheologie. Jij weet toch ook wel dat Samaria en Judea nooit van Palestijnen geweest is, behalve die paar jaren dat Jordanië het bezette. Wees gerust, het moment dat Israel het zal annexeren komt wel.
      Verder merk je terecht op dat het land van God is. Hij beloofde het aan Abraham, enz. en gaf het aan zijn uitverkoren volk Israel. En dat volk zal Hij in datzelfde land herstellen.
      Lees je Bijbel eens in een ander – profetisch – perspectief.

  3. Harry, sinds wanneer is Samaria Joods? In Jezus’ tijd zou je het niet in je hoofd hebben moeten halen om in het openbaar te roepen dat Samaria Joods was. Wat is er in die 2000 jaar veranderd? Lees nog maar eens het verhaal van de Barmhartige Samaritaan. Dat verhaal heet niet voor niets zo.

    God beloofde het land aan Abraham, maar waar staat dat Hij het nu alleen voor Joden zou hebben bestemd? Abram was in Genesis 12 nog niet eens besneden en Arabieren stammen ook van Abraham af.

    Wie is er volgens de Bijbel eigenlijk een Jood? Romeinen 2:28-29 geeft een aardige hint, maar dat is niet conform de Halacha. Nergens in de Bijbel zul je vinden dat de Joodse identiteit door de moeder wordt doorgegeven, zoals in de Halacha staat. Lidmaatschap van Gods volk wordt niet bepaald door je DNA, zoals ik al aantoonde.

    Israël zal het niet annexeren. Ze willen het niet hebben.

    Je moet de Bijbel niet in een of ander perspectief lezen waarbij je dan dus alle Bijbelteksten maar negeert die niet in je perspectief passen, maar je moet de Bijbel gewoon zo lezen als het er staat.

    • Ruud, jij weet ook wel dat ik nergens geschreven heb dat Samaria nu Joods is; of dat het land alléén voor Joden is. Altijd waren anderen ook welkom. Maar niet als zij het Joodse gebied wilden veroveren. Een Palestijnse staat op het Joodse hartland? Misschien tijdelijk…
      En gelukkig bepalen jouw theorietjes niet wie een Jood is, nee, ook niet die van de Halacha. God heeft daar vast Zelf wel oog voor. ’t Is uiteindelijk zijn eigen uitverkoren volk.
      “Israel zal niet…” Wacht nog even af, Ruud, wellicht ga je het nog meemaken dat de hele wereld daar op de kop gaat.
      “Bijbellezen zoals het er staat”… o, gelukkig, we zijn het toch ergens over eens!! Doen!

    • Het zijn niet mijn theorietjes, ik citeer gewoon de Bijbel. Het zijn dus Gods theorietjes….

      Verder komt de hele term “hartland” in de hele Bijbel nergens voor in geen enkele gangbare Nederlandse vertaling. Ik heb er een flink aantal uitgeprobeerd vanaf Statenvertaling 1637 t/m NBV. Ook in de Engelse vertalingen inclusief de Complete Jewish Bible komt de term “heartland” niet voor.

      Ook staat er nergens dat Judea, Samaria of enig ander gebied alleen en zelfs niet vooral voor Joden is bestemd of dat zij er meer rechten zouden hebben dan Arabieren of andere niet-Joden. Dat zou ook strijdig zijn met de Bijbelverzen die ik al noemde. De Bijbel doet ook geen uitspraak over wat Israëls grenzen uiteindelijk zouden moeten zijn.

      Zelfs de meest rechtse partijen willen hoogstens eventueel alleen Area C annexeren en dat wordt al als volledig onhaalbaar beschouwd in de rest van het hele politieke spectrum in Israël.

  4. Ruud, je hebt wel heel duidelijk gemaakt dat je het profetische(!) perpectief van de Bijbel niet kent en zelfs verfoeit. En je valt over een woord als “hartland” alsof ik beweerd heb dat het letterlijk zo in de Bijbel staat. Niet dus. Plaatsen als Sichem, Silo, Hebron behoren tot het hartland van Israel, zoals jij ook wel weet. Een Romeinse bezetter heeft hen daaruit verdreven. Een Volkenbond heeft het hen weer teruggegeven. En wil jij dat land aan een nooit bestaand hebbend “palestijns” volk geven? De christelijke vredestichter Awad pleit voor zijn islamitische broeders. En het onderwerp is Joods land.

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: