Vrees voor geweld na terugtrekking

Foto van het nieuwsagentschap aan Hamas, gepubliceerd ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van de organisatie. Foto: The Israel Project, op Flickr.
Foto van het nieuwsagentschap aan Hamas, gepubliceerd ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van de organisatie. Foto: The Israel Project, op Flickr.

We zaten op het terras van onze buren aan een witte tafel achter een punt Rich taart en een kop koffie. Het gesprek ging over de medische zorg in Israël en godsdienst en voor we het wisten hadden we het al weer over de politiek. “Hoe kunnen we ons terugtrekken uit de Westoever?”, vroeg onze buurvrouw zich af. “Elke keer als we ons terugtrekken krijgen we geweld.”

Ze heeft gelijk. Voorbeelden zijn er helaas genoeg. In de jaren negentig van de vorige eeuw kreeg Israël te kampen met zware zelfmoordaanslagen nadat het leger zich had teruggetrokken uit de dichtbevolkte Palestijnse gebieden op de Westoever. Israël trok zich in 2000 terug uit de veiligheidsstrook in Zuid-Libanon, maar in 2006 brak er oorlog uit met de Libanese Hezbollah. Israël ontmantelde in 2005 de nederzettingen in de Gazastrook en de raketbeschietingen van Hamas namen toe.

De Israëlische regering wil in de toekomst dergelijke scenario’s voorkomen. Israël kan zich niet permitteren dat er raketten naar Israëlische steden en dorpen worden geschoten, als de Palestijnen straks mogelijk een eigen staat krijgen.

De Palestijnse staat, zo zei de Israëlische premier Netanyahu deze week, moet daarom worden gedemilitariseerd. Israël moet zelf de veiligheidsmaatregelen onder controle houden. Andere legers kunnen weliswaar een rol vervullen in de regelingen die worden getroffen, maar ze kunnen niet “het fundament vormen van Israëls veiligheid.”

Netanyahu zei dat het uiteenvallen van de VN-vredesmacht UNDOF in het Israëlisch-Syrisch grensgebied dat bevestigde. Een week geleden besloot Oostenrijk zijn soldaten terug te trekken. Dat gebeurde op een moment dat de grens tussen Syrië en Israël onrustig was ten gevolge van de oorlog in Syrië.

Er zijn meer voorbeelden. De EUBAM bijvoorbeeld (European Union Border Assistance Mission) was gedeployeerd op de grens bij Rafah tussen Egypte en Gaza vanaf november 2005. In juni 2007 stapten ze op, toen de Hamas de macht overnam. In Zuid-Libanon had de VN-macht UNIFIL moeten voorkomen dat Hezbollah opnieuw het gebied zou gebruiken voor vijandelijkheden tegen Israël. Maar de Libanese militie heeft volgens Israëlische bronnen 30.000 tot 40.000 raketten gesmokkeld naar het gebied ten zuiden van de Litanie.

De zorg van vele Israëliërs over wat er kan gebeuren als het leger zich terugtrekt uit de Westoever, is terecht. Maar wat dat betreft hoeven ze zich voorlopig geen zorgen te maken. Israëliërs en Palestijnen praten niet eens met elkaar. Er is dus geen kans dat ze binnenkort een akkoord zullen bereiken.

Maar ook de huidige situatie biedt op lange termijn geen reden tot gerustheid. Als Israël zich ontwikkelt tot een staat voor twee volken, ontstaan er weer heel andere militaire – en vooral politieke problemen. Deze kunnen groter worden dan de problemen die ontstaan bij een terugtrekking.

(Elke week in RD.nl: commentaar over Israël uit Israël zelf in de column Israël Ingezoomd.)

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close