Grace and Truth naar nieuw kerkgebouw

In het nieuwe kerkgebouw. Foto: Grace and Truth
In het nieuwe kerkgebouw. Foto: Grace and Truth

De Grace and Truthgemeente in het Israëlische Rishon LeTsion verhuist binnenkort naar haar nieuwe kerkgebouw, in Gedera. Ook uitgeverij HaGefen gaat mee.

Op het bureau van ds. David Zadok liggen het Reformation Revivalmagazine en stapels Russischtalige pocketboeken en papieren. Ds. Zadoks kantoor bevindt zich in het gebouw van ” Chesed we Emet”, in het Engels: Grace and Truth (Genade en Waarheid), nu nog in een oude industriewijk van Rishon LeTsion. De vorige predikant van de Messiasbelijdende gemeente, ds. Baruch Maoz, was ook in Nederland geen onbekende. Hij ging enige tijd geleden met emeritaat.

Ds. Zadok werd in 1961 in Israël geboren. Met zijn ouders verhuisde hij naar Iran. Toen het daar te gevaarlijk werd voor Israëliërs week hij uit naar de VS. Daar maakte hij de middelbare school af. Vervolgens ging Zadok naar een ”college”. Toen hij met zijn master was begonnen, liet de Israëlische regering hem weten dat hij terug moest komen om de militaire dienstplicht te vervullen. Zadok klom op tot de rang van majoor in de logistiek.

Toen hij in de Grace and Truthgemeente echter tot oudste (ouderling) werd gekozen, ontstond er een probleem. Zijn superieuren waren bang dat hij, bewust of onbewust, zijn soldaten zou beïnvloeden. „Ze vertelden me dat een militair niet ook actief kan zijn in een politieke partij. Ik zei dat ik veronderstelde dat als iemand dezelfde positie in een synagoge zou hebben, er geen probleem zou zijn. Toen moesten ze glimlachen.”

Askelon

In 2005 studeerde Zadok af aan het Westminster Seminarium in Californië en het daaraan verbonden Instituut van Gereformeerde Baptistische Studies. In juni vorig jaar nam hij het beroep aan om voorganger te worden van de Grace and Truthgemeente. Hiermee volgde hij ds. Maoz op.

De leden van de gemeente komen uit Rishon LeTsion –ten zuidoosten van Tel Aviv– en vele andere steden in de omgeving. Toen de gemeente de plannen maakte voor het nieuwe kerkgebouw telde ze nog meer dan 250 leden. Dit aantal is vandaag de dag, na een kerkscheuring, teruggelopen tot ruim 150. Daar telt ds. Zadok ook de kerkleden in Askelon bij, die niet naar Rishon LeTsion komen, maar een eigen dienst beleggen in een groot huis van een diaken. De kerk helpt hem de huur op te brengen.

De leden zijn Israëliërs, onder wie Russische en Ethiopische immigranten, een Arabisch gezin en een kleine gemeenschap van doven. Soms bezoeken ook buitenlanders die voor korte tijd in Israël zijn voor studie of bezoek de gemeente. „De meeste leden zijn Joden, maar er komen ook nietJoden”, zegt ds. Zadok. „We maken nauwelijks onderscheid. We zijn allemaal gemaakt naar het beeld van God. We zijn gered in Christus, ongeacht etnische achtergrond. Een niet-Jood kan ook oudste worden in onze gemeente.”

Verhuizing

In 2000 vond de eerstesteenlegging plaats van het nieuwe gebouw in Gedera, een plaats ongeveer 17 kilometer ten zuiden van Rishon LeTsion. Het heeft lang geduurd voordat het klaar was, maar nu is het bijna zo ver. Een van de tegenvallers was dat Grace and Truth moest procederen tegen een ”antizendingsgroep” die stelde dat de gemeente ten onrechte een bouwvergunning had verkregen.

Ds. Zadok hoopt dat de verhuizing nu binnen twee maanden kan plaatsvinden, maar dit hangt af van de financiën en een laatste vergunning om het gebouw te mogen betrekken. Er zijn overigens al wel bijeenkomsten geweest in de nieuwe kerk: op 12 januari werd de predikant er bevestigd en op 6 april werd het gebouw opgedragen. Vanuit Nederland heeft het Isaäc da Costafonds veel geld bijeengebracht voor het kerkgebouw.

Het nieuwe onderkomen heeft een kerkzaal die plaats biedt aan 450 mensen. De kerk beschikt verder over een consistorie, een ruimte voor pastoraat en ruimtes voor jeugdgroepen en kinderbijeenkomsten. De gemeente hoopt ook een koster aan te stellen voor het onderhoud.

Het is de bedoeling dat de gemeente haar gebouw „niet één of twee keer per week” zal gebruiken, maar zeven dagen per week. Het pand is bedoeld voor gemeentelijke activiteiten en activiteiten van mensen buiten de gemeente, die het gebouw kunnen huren.

„We zullen ruimte bieden voor bijvoorbeeld huwelijksplechtigheden en bar mitswa’s, de ceremonie waarbij een 13-jarige jongen uit de Thorarol leest. Het idee was destijds ook een basisschool en een middenschool op te richten. Daar denken we nog steeds over na, maar we moeten zien hoe de Heere dat leidt.”

Volwassendoop

De theologie van de Grace and Truthgemeente is gereformeerd, de praktijk baptistisch. De gemeente past namelijk de volwassendoop toe. „We dompelen mensen onder om de dood en de opstanding met Christus aan te duiden. Voor een Joods persoon is de doop heel belangrijk. De doop is een soort laatste stap die mensen nemen om het christelijk geloof aan te nemen.”

De gemeenteleden vieren ook de Joodse feestdagen en komen bijeen op de sabbat. Ds. Zadok: „Het is bijna onmogelijk om op zondag bij elkaar te komen. De kinderen moeten op die dag naar school en de volwassenen werken. Het is onmogelijk om 52 dagen per jaar vrij te nemen. Elkaar ’s avonds ontmoeten is niet praktisch, omdat de kinderen de volgende dag naar school moeten. Maar als het een direct gebod van God was om alleen op zondag samen te komen, dan zouden we dat doen, ongeacht de prijs.”

Uitgeverij

Ook de uitgeverij HaGefen (wijnstok) verhuist naar het nieuwe gebouw. „Deze locatie is niet meer geschikt”, zegt de predikant. „Er is hier te weinig parkeerruimte en de hal hebben we straks niet meer nodig. We willen een betere en modernere plaats voor de personeelsleden. Door de verhuizing zal HaGefen ook bekender worden.”

De meeste boeken die HaGefen uitgeeft zijn Hebreeuwstalig. Een klein aantal is geschreven in het Russisch en een in het Spaans. Er komt verder een publicatie in het Amhaars uit –dat ouders voorlichting geeft over de opvoeding van kinderen– en mogelijk later dit jaar een in het Perzisch. Het boek in het Amhaars is ook uitgegeven in het Hebreeuws en het Russisch.

Heidelberger Toen Zadok nog aan het seminarie in Californië studeerde, begon hij met het vertalen van de Heidelbergse Catechismus in het Hebreeuws. Hij zegt dat van de 500 exemplaren die er in 2008 gedrukt zijn, er nog minder dan 100 over zijn. Ongeveer vier jaar geleden nam HaGefen het besluit om ten minste een commentaar uit te geven op elk van de 66 Bijbelboeken. Een commentaar van Matthew Henry op Johannes is al af en het commentaar op de Psalmen van deze auteur zal nog volgen. Aan het einde van het jaar hoopt HaGefen achttien commentaren te hebben, van verschillende auteurs. In totaal komen er per jaar zo’n acht tot twaalf boeken uit.

„De vraag is groot”, zegt hij. „We moeten altijd een balans zien te vinden tussen de boeken die mensen willen en de boeken die mensen nodig hebben. Als we alleen boeken zouden publiceren die mensen willen, zouden er heel veel theologische werken niet gedrukt worden.”

Dit artikel verscheen ook in het Reformatorisch Dagblad, op 03 september 2013.

%d bloggers liken dit: