Contouren vredesregeling zijn al duidelijk

Een politieauto in Bethlehem met de afbeelding van de Palestijnse president Abbas. Foto: © Alfred Muller
Een politieauto in Bethlehem met de afbeelding van de Palestijnse president Abbas. Foto: © Alfred Muller

Dit zijn belangrijke dagen voor het vredesproces tussen Israëliërs en Palestijnen. Niet dat er schot zit in de besprekingen, maar er is sprake van belangwekkende Amerikaanse diplomatieke activiteit. De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, John Kerry, zal naar verwachting een dezer dagen namelijk een kaderplan presenteren dat de contouren aangeeft voor een vredesverdrag.

Zijn initiatief is welkom. Israëlische en Palestijnse leiders praten al jaren en hebben bewezen er zelf niet uit te komen. De betrokkenheid van Washington is nodig om vrede nog een kans te geven. Kerry bezoekt de regio regelmatig en zijn afgezant, Martin Indyk, is bij de besprekingen aanwezig. Generaal John Allen en zijn team van ongeveer 160 mensen hebben zich in overleg met het Israëlische leger, de veiligheidsdienst en de Mossad over de veiligheidsproblematiek gebogen. De Amerikanen helpen de Palestijnen met het opbouwen van een efficiënt veiligheidsapparaat en een rechtsstaat.

Clinton

Kerry vertelde op 7 december in Washington dat de brede contouren voor een tweestatenoplossing „absoluut duidelijk” zijn. Deze werden in december 2000 namelijk al geschetst door president Bill Clinton.

Clinton stelde in zijn „parameters” dat 94 tot 96 procent van de Westoever een Palestijnse staat moet worden. Voor het verloren land krijgen de Palestijnen grond in Israël terug. De landruil betekent dat circa 80 procent van de Israëliërs in de nederzettingen kan blijven wonen waar ze wonen, en dat de Palestijnen een aaneengesloten stuk land krijgen.

Verder merkte Clinton op dat in de Jordaanvallei drie jaar lang een Israëlische presentie moet blijven onder toezicht van een buitenlandse troepenmacht. Ook krijgt Israël vroegwaarschuwingsstations op de Westoever. Voor Oost-Jeruzalem geldt: de Joodse wijken blijven bij Israël en de Arabische wijken gaan naar Palestina, de Tempelberg komt onder Palestijnse soevereiniteit, de Westelijke Muur onder de Israëlische. Palestijnse vluchtelingen krijgen geen recht van terugkeer naar Israël, maar wel de mogelijkheid om zich in de Palestijnse staat of andere landen te vestigen.

Extra voorwaarden

Het is onduidelijk hoe de partijen zullen reageren als Kerry zijn kaderplan presenteert. Waarschijnlijk zullen ze het niet geheel verwerpen om Kerry niet voor het hoofd te stoten. Maar ze zullen er wel allerlei extra voorwaarden aan verbinden die uitvoering moeilijk maken.

Het Palestijnse persbureau Ma’an meldde dat de Palestijnse president Abbas beperkte landruil in Oost-Jeruzalem accepteert. Ook gaat hij akkoord met een geleidelijke Israëlische terugtrekking uit de Westoever en een internationale troepenmacht in de Jordaanvallei. Maar hij weigert Israël te aanvaarden als een Joodse staat. Ook wil hij niet dat Palestina een ongewapende staat wordt.

Zeker is dat beide partijen pijnlijke concessies moeten doen om een vredesakkoord te sluiten Aan het vredesplan zijn risico’s verbonden, maar hetzelfde geldt voor de status-quo.

(Israël Ingezoomd: Elke week in het RD vanuit Jeruzalem commentaar op gebeurtenissen in Israël en omstreken.)

9 Comments

Add yours →

  1. Maar beste Alfred, je wilt toch niet beweren dat dit een vredesplan is? Dit is een oorlogsplan! En het is niet nieuw maar oud. Het is ook echt niet onduidelijk hoe de partijen zullen reageren. Hoewel het voor de Palestijnen een fantastisch plan is, hebben ze het in eigen kring al volledig afgewezen. Hun extra voorwaarden zijn ook al bekend, je noemt er een paar, maar die zijn zo absurd dat Israel, dat het nu voor 82% al niet meer ziet zitten, er straks voor 90% tegen zal zijn. Ja, wat een percentages, hè! Ja, er zullen ook nog wat Joden vóór zijn. Net als jij waarschijnlijk Haaretz-lezers. Dat is m.i. een links zelfvernietigingsinstrument. De mening waar die club voor staat zal zeker de ondergang van Israel betekenen.

    Je hebt het over risico’s en pijnlijke concessies moeten doen… Ik geloof dat het streven van de linksmensen niet zal lukken om de Westbank in een tweede Libanon of Gaza te veranderen. Maar de bijbelse beloften voor Judea en Samaria zullen spoedig in vervulling gaan. Shalom.

    PS: In die politieauto zijn ze niet veilig voor de Hamaskogels en bazooka’s.

  2. likoednederland 30 Dec 2013 — 14:25

    Arafat heeft dit al afgewezen, Abbas staat zo zwak dat hij het al helemaal niet kan accepteren, als hij dat al zou willen.
    Want stel je voor dat ze Israel niet meer van alles de schuld kunnen geven en de gigantische geldstroom weg valt?

  3. Harry, ik weet niet welke krant je leest, maar waarschijnlijk niet zo’n beste. Domweg nee zeggen zal ook geen vrede geven. De profeet uithangen zoals jij doet ook niet.

    Arafat heeft dit afgewezen? Hij is al sinds 2004 overleden, Likoed. Eigenaardig dat je nog steeds zo geobsedeerd door hem bent. Hij maakte kennelijk veel indruk op je.

    Fijn 2014!

    • likoednederland 31 Dec 2013 — 02:00

      @Ruud

      Weet u dan niet van de Clinton voorstellen van 2000/2001? Verdiep u dan eerst in de materie.

    • Natuurlijk zijn er zekere overeenkomsten, Likoed. De situatie is namelijk nog steeds bijna hetzelfde. Alleen leven we wel ruim 10 jaar verder.

  4. Verzoeken die Israël kan overmaken aan Kerry, van Fred Barendsma.

    Beste lezer,

    Ik bid dat de Heer deze woorden zal gebruiken, die naar veel van mijn Israëlische en Joodse vrienden in de wereld werden gezonden, om hun door God gewilde vastberadenheid te versterken en niet te buigen onder de druk van de Goyim!

    Jan Willem van der Hoeven, directeur van de International Christian Zionist Center (ICZC) in Israël, zet u schrap voor John Kerry die als Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken aan boord zal gaan van zijn vliegtuig voor nog een vlucht naar het Midden-Oosten.

    Hier zijn een paar verzoeken die de Israëlische regering beter kan klaar houden om aan haar Amerikaanse gast voor te leggen:

    1. Gelieve aan president Barack Obama, met alle respect, duidelijk te maken dat tenzij Jonathan Pollard – die zelfs niet één Amerikaan heeft vermoord – wordt vrijgelaten na zijn 26 jaar opsluiting in de gevangenis, dat Israël in het andere geval zal verzaken aan zijn bereidheid om Palestijnse gevangenen vrij te laten – de meeste van hen die koelbloedige moordenaars zijn en veel minder tijd in de gevangenis hebben doorgebracht.

    2. Gelieve aan president van de Palestijnse Autoriteit Mahmoud Abbas duidelijk te maken, die zijn voornemen bekend maakte dat niet één Israëlische Jood mag wonen in zijn zo gewilde Palestina, dat hij zich moet voorbereiden om de poorten van zijn nieuwe staat te openen voor al de Palestijns-Arabische burgers van Israël. Want als de Verenigde Staten niets te zeggen heeft over Abbas’ wens om een judenrein Palestina te hebben, zal het ook zeker niets te zeggen hebben over Israël als het een araberrein Joodse staat zou worden.

    3. Maak duidelijk aan het PA leiderschap – en de rest van de Arabische wereld – dat de Palestijnse islamitische geïnspireerde leugen van het ontkennen van elke historische Joodse band met Jeruzalem en de Tempelberg (waar twee keer in de geschiedenis Gods heilige Huis stond voor Israël, Zijn volk) – een leugen waarvan het doel is om deze stad af te scheuren van Israël en het Joodse volk – dat deze ontkenning de doodsteek zal betekenen voor de huidige onderhandelingen.

    4. Gelieve uw president eraan te herinneren hoe Israëls vijanden de terugtrekkingen uit het verleden – uit Zuid-Libanon en Gaza – hebben misbruikt en toestonden dat tienduizenden raketten vanuit deze gebieden werden afgevuurd naar vredelievende Israëlische woonwijken.

    In het licht van deze, kunt u dan duidelijk maken aan Abbas en zijn gangsterbende dat van geen enkele Israëlische regering kan worden verwacht dat het zich terugtrekt uit gebieden, ook niet uit diegene die dichter liggen bij de belangrijkste bevolkte gebieden, zonder het behouden van een stevige militaire aanwezigheid in de Jordaanvallei om een dergelijk herhaaldelijk misbruik van haar bereidheid voor vrede te voorkomen! En gelet op het feit hoe essentieel dit wel is, is dit des te meer noodzakelijk gezien het afgrijselijk verraad dat Israël heeft ervaren na het overlaten van haar basisbehoeften inzake beveiliging aan de internationale gemeenschap!

    5. Maak het thans onmiskenbaar duidelijk aan de heer Abbas – en niet nàdat de huidige gesprekken afbreken – dat indien de internationale gemeenschap echt een positief resultaat wil zien als gevolg van deze gesprekken, het niet Israël onder druk moet zetten om steeds meer concessies te doen – laat staan haar te lokken met financiële en andere internationale garanties.

    In plaats daarvan, zullen deze volkeren worden aangemoedigd om druk uit te oefenen daar waar die behoort te zijn; vertel aan de Palestijnse leiders in niet mis te verstane bewoordingen dat, tenzij het volledig heeft ingestemd met deze minimum eisen van Israël – met inbegrip van de realiteit dat ze vrede sluiten met een Joodse democratische staat in hun regio – dat ZIJ en niét Israël, verantwoordelijk zullen gehouden worden voor het mislukken van de huidige onderhandelingen.

    • 1. Wiens idee was het eigenlijk om gevangenen vrij te laten? Netanyahu had ook kunnen besluiten om als vertrouwenwekkende maatregel de bouw van nederzettingen stil te leggen. Dat wou hij niet om Naftali Bennet te vriend te houden en dus koos hij voor deze in meerdere opzichten slechtere optie. Natuurlijk moeten beide partijen concessies doen, maar omdat Israël de sterkere partij is, kan van haar in dezen meer worden verwacht. Israel kan wel nederzettingen op Palestijns grondgebied neerzetten en de Palestijnen haar wil door de strot duwen, andersom is duidelijk niet mogelijk.

      2. Je vergelijkt op een bijzonder onfrisse wijze appels met peren. De Joodse kolonisten op de Westbank zijn er pas later gekomen na 1967, iets wat volgens het volkerenrecht volledig illegaal is. Dat Palestijnen liever geen symbolen van de bezetting inclusief soldaten en kolonisten meer willen zien in een Palestijnse staat is te begrijpen. Dat zou jij denk ik ook niet willen.

      Inderdaad, er zijn ook Joden verdreven uit bijvoorbeeld Oost-Jeruzalem in 1948 en dat had nooit mogen gebeuren. Je kunt echter niet het ene kwaad goedpraten met het andere en dat werkt twee kanten op. De (voorvaders en -moeders van de) huidige Arabische staatsburgers van Israel woonden er al ver voordat de staat Israel werd opgericht, voor zover ze niet werden verdreven door Joodse milities in 1948, wat óók nooit had mogen gebeuren gezien het besluit van San Remo in 1920 dat de huidige bevolking op geen enkele wijze hinder mag ondervinden van het op te richten Joodse thuisland.

      Suggereren dat de Arabische inwoners van Israël ook wel kunnen worden uitgezet als Abbas niet doet wat Israel wil is niets anders dan etnische zuivering. Alleen het idee al is stuitend, getuigt van anti-Arabisch racisme en haat en gaat volstrekt in tegen het volkerenrecht. Israel doet er goed aan om hier zelfs niet aan te denken, als het de Amerikanen (en de rest van de wereld) nog enigszins te vriend wil houden. Zie ook Leviticus 19:33-34, Ezechiel 47:21-23 enz, enz, als je mocht denken dat God dergelijke walgelijke ideeën allemaal niet zo’n punt vindt.

      3. Zolang Israël de Palestijnse kant van het verhaal zoals de Naqba niet wenst te erkennen, kun je moeilijk verwachten van de Palestijnen dat zij de Israëlische kant van het verhaal zoals je beschrijft accepteren.

      4. Terugtrekking uit de Gazastrook was iets waar de Palestijnse Autoriteit fel op tegen was, hoe vreemd dat misschien ook klinkt. Waarom wierp Israël de terreurbeweging Hamas de Gazastrook in de schoot zonder enige vorm van onderhandeling, zodat deze terreurbeweging dit als overwinning beschouwde en een bevestiging van haar stelling dat Israël alleen de taal van geweld verstaat? Arabieren zijn net als Joden niet een pot nat en de Palestijnen kunnen niet verantwoordelijk worden gehouden voor het gedrag van Hezbollah. Trouwens, Israël trok zich ook terug uit Libanon zonder met Hezbollah te onderhandelen zodat déze terreurorganisatie dit op haar beurt óók als een overwinning zag en beschouwde als een bewijs van háár stelling dat Israël alleen de taal van geweld verstaat.

      Als Israël in de Jordaanvallei blijft, kan er geen sprake zijn van een Palestijnse staat, hoogstens van een protectoraat waar de Palestijnse Autoriteit nog net mag bepalen wanneer het vuilnis wordt opgehaald, maar het nog steeds Israël is wie bepaalt wie dat Palestijnse protectoraat in en uit mag. Dat is in feite het voortzetten van de status-quo onder een iets ander naampje. Als Israël geen Palestijnse staat wil, kan ook de eenstaat-oplossing worden overwogen, waarbij alle Palestijnen het Israëlische staatsburgerschap wordt aangeboden. Dat wil Israël ook niet. Status quo handhaven in de hoop dat het ooit wel weer beter zal gaan is in toenemende mate een ongewenste en voor de Amerikanen een steeds onacceptabelere optie.

      5. Druk zal op beide partijen (moeten) worden uitgeoefend. Ik merk niet zoveel meer vredesbereidheid bij de Israëlische regering dan bij de Palestijnse Autoriteit. Ik vind het hele toontje van je verhaal arrogant en hoogdravend en een schril en hypocriet contrast met de onderdanige nederigheid waarmee sommige pro-Israel christenen de staat Israël en het Joodse volk te woord menen te moeten staan.

      De Bijbel spreekt op diverse plaatsen over gerechtigheid en die zal ook moeten gelden voor Palestijnen, net als voor Joden. Fred Barendsma c.s. zouden er goed aan doen zich te realiseren dat Gods waarschuwing in Jozua 5:14 (“geen van beide”) ook vandaag nog steeds geldt ofwel God zal niet automatisch de kant van Israël kiezen in het conflict. Dat deed hij in het Bijbelse verleden ook niet, zie alle profeten. Hij zal het hele verhaal in overweging nemen en niet alleen de Israëlische versie, net als vroeger. De “goyim” tellen bij hem net zo hard mee als de Joden, want Hij heeft ze beide geschapen en geen groep is superieur aan de andere en is dat ook nooit geweest.

  5. Een realistische kijk op het vredesproces. De moeite waard om te lezen.

    http://janvanbarneveld.nl/actueel/israel/272-machtige-mannen

    • Jan van Barneveld is niet echt goed geïnformeerd:

      “Het consequente en krachtige beleid van Netanjahu tegenover de atoomdreiging van Iran speelt een belangrijke rol in de wereldpolitiek.”

      – Eigenaardig dat de Israëlische pers er toch wat anders over denkt. Ik krijg meer de indruk dat Netanyahu in het geval van Iran nu toch zijn hand heeft overspeeld, omdat er nu een akkoord is gesloten met Iran tegen de zin van Netanyahu, die er echter niets tegen kon doen.

      “Israël reageert bij voorbaat doordat het Ministeriële Comité voor de Wetgeving zondag de 29e december een wetsvoorstel heeft aanvaard waardoor de Jordaanvallei wordt geannexeerd.”

      – Daarmee is het nog geen wet en bovendien is de door Van Barneveld zo bejubelde Netanyahu er zelf tegen. Dat wetsvoorstel komt er dus echt niet door, ook al omdat inderdaad minister van Justitie Tzipi Livni er voor gaat liggen.

      …”vijand van Israël, dus vijand van de HEERE God.”

      – Al in de Bijbel staat op diverse plaatsen zoals in de diverse profeten dat God en Israël niet twee handen op een buik zijn, dat Hij zich niet automatisch in alles achter Israël schaart en dus vandaag de dag ook niet automatisch tegen Palestijnen is, onder wie Hij ook veel kinderen heeft, net als onder Joden.

      …..”en zij zullen nooit meer weggerukt worden uit hun land – Amos 9:14,15.”

      – Het is een beetje jammer dat de Romeinen in het jaar 70 kennelijk dat toen al bekende Bijbelvers niet even bestudeerd hadden voordat zij het Joodse volk uit hun land in ballingschap wegvoerden. De Bijbel is geen spoorboekje en naast beloften staan er ook minder prettige dingen voor Israël die ook vandaag nog steeds van kracht zijn. Het is prima dat Netanyahu de Bijbel bestudeert. Alleen wil God wel dat je praktisch iets doet met alle voorschriften over bijvoorbeeld gelijke behandeling en niet alleen maar wat over Gods Woord filosofeert of zo of hoogstens de beloften (uit hun verband) citeert.

      “De gevaarlijke Tweestatenoplossing die de hele wereld plus links Israël wil, komt dan dichtbij. Maar God wil dat niet. Al sinds 1948 heeft Hij dat verhinderd. ”

      – Ik begrijp dat Van Barneveld God onlangs nog dit heeft horen zeggen? Wanneer dan precies en heeft hij dat ook op schrift? Netanyahu wil die tweestatenoplossing zelf wel, althans dat zegt hij. De tweestatenoplossing werd tussen 1948 tot Oslo door vrijwel niemand overwogen, dus God heeft in die tijd er weinig aan hoeven verhinderen. Als Van Barneveld geen tweestatenoplossing wil, is het prettig als hij aangeeft wat volgens hem beter is. Als hij een eenstaatoplossing wil, wil hij iets dat Netanyahu zelf absoluut niet wil. Status-quo handhaven en domweg overal Nee tegen zeggen is zo langzamerhand ook geen optie meer. Andere opties zijn er niet.

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: