‘We zijn hier om te blijven, terreur of niet’

'Eyal we wachten op je terugkeer'. Foto: © Alfred Muller
‘Eyal we wachten op je terugkeer’. Foto: © Alfred Muller

„Eyal, we wachten op je terugkeer”, staat op een aan de deur geplakt papier. Daarachter zat Eyal Yifrach vorige week nog gebogen over de boeken. Welkom in jesjiva Shevei Hebron, de talmoedschool van een van de drie jongens die vorige week werden ontvoerd bij het liften. De afgelopen weken is er een grote operatie op touw gezet om de jongens terug te vinden.

Op deze jesjiva in de stad van de aartsvaders studeren 250 jongemannen in de leeftijd van 18 tot circa 25. Sommigen hebben de dienstplicht achter de rug, anderen moeten nog, maar allen gaan ze.

De soldaten voor het gebouw zetten hun helmen op, grijpen hun reusachtige vuurwapens vast en beginnen een voettocht door de stad.

De jesjiva bevindt zich in Beit Romano, genoemd naar een Jood uit Turkije die het huis in 1879 bouwde. Rabbijn Medini richtte hier in 1901 een jesjiva op. In 1917 confisqueerden de Britten het gebouw om er een politiebureau van te maken. In 1980 keerde het gebouw in Joodse handen terug.

Tafel

Binnen zitten de directeur, een woordvoerder en twee studenten achter een tafel. De essentie van wat ze te vertellen hebben: We zijn hier om te blijven, terreur of niet.

„Tijdens de tweede intifada misten de kogels mijn kinderen net”, zegt woordvoerder David Wilder, terwijl hij de handen 20 centimeter van elkaar houdt. De een woont in Hebron, de ander in Shilo. Arabieren willen de staat Israël en de Joodse gemeenschap in Hebron niet. „Nou en? Naar Brussel vertrekken waar iemand op je schiet bij een museum?”

Wat de kidnappers deden, is boosaardig, zegt directeur Dovi Weiss. Zoiets kan geen mens begrijpen. De opperrabbijn was hier om te bidden. Er is goede hoop dat Naftali, Gilad en Eyal terugkomen. Ook zegt hij dat ze door zullen gaan met hun leven.

Dat geldt ook voor het liften tussen de jesjiva en het ouderlijk huis. Micky Zivan, die de verdwenen student goed kende: „Dit is mijn thuisland, dit is waar ik woon. Ik zie geen reden om met het liften te stoppen.”

Gevolgen conflict

In de buurt van de jesjiva zijn de gevolgen van het conflict tussen Joden en Palestijnen overal te zien. Rondom de Israëlische enclaves hebben honderden Palestijnen hun huizen en winkels verlaten. Mensenrechtenorganisatie B’Tselem meldt dat autoriteiten en veiligheidstroepen de hele Palestijnse bevolking hebben laten lijden bij het beschermen van de Israëlische nederzetting in de stad.

Op Route 60 tussen Hebron en Jeruzalem zijn vandaag meer legervoertuigen en soldaten te zien dan anders. En bij de bushaltes staan nog steeds jonge Israëliërs op een lift te wachten achter betonnen paaltjes, zodat niemand op hen kan inrijden.

Ik weet dat het misschien ijdele hoop is, maar ik hoop dat Israëliërs en Palestijnen nog eens een compromis bereiken over dit gebied. Waarbij ook recht gedaan zal worden aan de Joodse claims in Hebron.

Elke week in het RD: Israel Ingezoomd, een kort commentaar uit Jeruzalem. Altijd met foto. 

%d bloggers liken dit: