Druk op christelijk onderwijs

Scholieren in Nazareth. Foto: © Alfred Muller
Scholieren in Nazareth. Foto: © Alfred Muller

Klein en van hoge kwaliteit. Zo is het christelijk onderwijs in Israël. Ongeveer 30.000 Arabische kinderen in Israël volgen onderwijs aan 50 educatieve instellingen die aan kerkelijke denominaties zijn verbonden. De christelijke scholen dienen de bevolking al honderden jaren. Maar nu luidt Botrus Mansour, de algemeen-directeur van de bijna duizend leerlingen tellende ‘Nazareth Baptist School’, de alarmklok. Wat is er aan de hand?

De leerlingen en studenten – kleuters tot en met jongvolwassenen – volgen lessen in gebouwen die door kerken en andere instellingen worden onderhouden. Voor het ministerie van Onderwijs vallen deze scholen in de categorie “erkend maar niet officieel”. De staat subsidieert 60 tot 75 procent van de lesuren die de wet verplicht. Ouders betalen voor het ontbrekende deel en de extra, niet-verplichte lessen die de school geeft.

De subsidies zijn door de bezuinigingsdrift van de regering in de afgelopen vijf jaar bij het basisonderwijs al met een derde deel geslonken, terwijl de prijzen natuurlijk wel gewoon omhoog gaan. De scholen zagen echter kans het hoofd boven water te houden door de ouders meer schoolgeld te laten betalen.

Nieuwe regels

Ongeveer een jaar geleden besloot het ministerie nieuwe regels op te stellen voor deze categorie scholen. Een bepaling is dat het bedrag dat de ouders jaarlijks betalen, beperkt moet blijven. Scholen moeten andere geldbronnen zien te vinden of het aantal lesuren flink beperken en dus de kwaliteit van het onderwijs drastisch verlagen.

Het ministerie wil de scholen in een nieuwe categorie plaatsen, namelijk ‘christelijke openbare scholen’. Deze scholen kunnen dan volledige subsidie krijgen.

Maar daar staat tegenover dat het ministerie schoolpersoneel benoemt en bepaalt welke leerlingen de school aanneemt. Bovendien gaat het ministerie de scholen huren, zodat het de faciliteiten ook kan gebruiken voor publieke doeleinden in de schoolvakanties. En dat terwijl in hetzelfde gebouw of op hetzelfde terrein monniken en priesters kunnen rondlopen.

In een hoek

“Het algemene gevoel van alle christelijke scholen is dat we dit niet kunnen accepteren”, vertelde mij Mansour deze week. “Maar ze drukken ons als het ware in een hoek door de bezuinigingen en door de beperking schoolgeld te innen.”

Een alternatief dat de scholen nog hebben is helemaal particulier te worden. Dan vangen ze van de overheid geen cent meer. Ze worden dan helemaal afhankelijk van donaties en lesgelden. Met andere woorden: alleen de kinderen van rijke ouders kunnen naar deze scholen.

Het is te hopen dat beide partijen tot een bevredigend akkoord komen. Jammer dat het ministerie van Onderwijs het christelijk onderwijs zo onder druk zet. Christenen vormen met hun twee procent van de bevolking al een kleine groep. Ze spelen een positieve rol in de samenleving. Voor hen is de christelijke identiteit een groot goed. Het onderwijs speelt een cruciale rol in de overdracht van die eigenheid én het geloof. Behoud van onafhankelijkheid is daarom absoluut noodzakelijk.

Elke week in RD.nl: Israël Ingezoomd. Beschouwing over gebeurtenissen in Israel vanuit Israël zelf. 

%d bloggers liken dit: