Bij de premier op de nieuwjaarsborrel

Mijn tas verdwijnt in de scanner en ik passeer het poortje: het laatste stadium van de veiligheidscontrole donderdagavond. Die dag hield het persbureau van de Israëlische regering traditiegetrouw een nieuwjaarstoast met de premier.

In de zaal is het al behoorlijk vol. Obers schenken de glazen vol en vullen de bordjes met vis, vlees en groente. Het is een weerzien van oude en nieuwe bekenden: journalisten, regeringsfunctionarissen en diplomaten. Intussen doen de organisatoren enkele mededelingen, waarna popartieste Dana International mijn trommelvliezen laat dreunen.

Dan is het zover: de zijdeur zwaait open. Bibi stapt binnen, omringd door veiligheidsagenten. De premier schudt enkele ambassadeurs de hand, neemt plaats op de voorste rij en wordt al snel achter de microfoon geroepen.

Israël niet boven kritiek verheven

Netanyahu blijkt vol energie en goed in vorm. „Israël is niet boven alle kritiek verheven, maar er moet wel met de maat gemeten worden die bij iedereen gebruikt wordt”, betoogt hij als iemand vraagt wat hij van de uitlatingen van Margot Wallström vindt. De Zweedse minister van Buitenlandse Zaken deed een oproep tot een onderzoek naar het doden van Palestijnen die Israëliërs aanvielen.

Netanyahu zegt dat Israëliërs zich verdedigden tegen terroristen die op het punt stonden hen dood te steken met messen. Als zulke aanvallers worden neergeschoten, is er dan sprake van moord? Waarom, zo vraagt de Likudleider zich af, is het doodschieten van terroristen in San Bernardino, Californië, en in Parijs geen moord? Wil de Zweedse bewindsvrouw soms ook een onderzoek naar de gebeurtenissen in de VS en in Frankrijk?

Hij noemt haar uitlatingen „schandalig, immoreel, onjuist en ronduit fout.” Ook zegt Netanyahu dat haar opmerkingen „dom” waren. Hij wil haar echter niet van „antisemitisme” betichten omdat hij haar motieven niet kent. Netanyahu –die tevens minister van Buitenlandse Zaken is– ontkent overigens dat zijn land geïsoleerd is. De uitnodigingen om andere landen te bezoeken stromen bij hem binnen. En politici in het buitenland komen graag bij hem langs.

Banden met de Arabische wereld

In 1975 had Israël eigenlijk alleen maar betrekkingen met landen in Noord-Amerika en West-Europa. Nu heeft Israël relaties met landen in Azië, Afrika en Midden- en Oost-Europa. Ook zijn de banden met de Arabische wereld groeiende.

De trend is aan twee ontwikkelingen te danken. De eerste is de opkomst van de militante islam en de terreur waarmee dat gepaard gaat. De landen vragen zich af wie de inlichtingen en expertise heeft om deze militanten te bestrijden. „Ze komen vanzelf naar Israël.” Een tweede reden is technologische kennis. „Deze landen komen omdat ze deel willen nemen aan de belofte van de toekomst.”

Na afloop van zijn optreden besef ik opnieuw dat Israël een premier heeft die niet alleen een groot vertrouwen in zichzelf heeft, maar vooral ook in dat unieke land dat Israël heet.

Elle zaterdag in RD.nl Israël Ingezoomd.

%d bloggers liken dit: