Het is maar goed dat Israël op de Golan is

„Na vijftig jaar is de tijd gekomen dat de internationale gemeenschap eindelijk erkent dat de Golanhoogte onder Israëls permanent bestuur blijft,” zei premier Benjamin Netanyahu op 17 april. Op die dag hield het Israëlische kabinet voor het eerst een vergadering op deze hoogvlakte.

„De Golanhoogte is een integraal deel van het land Israël geweest sinds de oudheid”, voegde hij eraan toe. „Dat blijkt uit de tientallen oude synagogen in het gebied rondom ons.”

Israël veroverde de Golanhoogte in de Zesdaagse Oorlog van 1967 op Syrië. In 1981 annexeerde Israel dit strategisch belangrijke plateau in het noordoosten van het land. De internationale gemeenschap verwierp deze inlijving. In 1987 nam de Veiligheidsraad van de VN resolutie 497 aan, waarin het de annexatie als „van nul en generlei waarde” bestempelde.

Kritiek

Ook nu bleef kritiek niet uit. De woordvoerder van het Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, John Kirby, benadrukte dat de regering van Barack Obama de Golanhoogte niet ziet als deel van Israël. „De status van deze gebieden moeten worden bepaald in onderhandelingen,” zei de zegsman. Gelukkig was hij nuchter genoeg om eraan toe te voegen dat de huidige situatie in Syrië besprekingen niet toelaat.

Ook de woordvoerder van het Duitse ministerie van Buitenlandse Zaken, Martin Schaefer, bemoeide zich met de zaak. Hij vertelde het persbureau AP dat het internationaal recht en het VN-handvest bepalen dat een staat geen gebied van een andere staat mag annexeren.

EU-buitenlandchef Federica Mogherini verklaarde in Brussel dat de EU Israël binnen de grenzen van voor de Zesdaagse Oorlog van 1967 erkent, „ongeacht claims van de regering over andere gebieden.” Ook de Veiligheidsraad van de VN kon het afgelopen dinsdag niet nalaten de uitspraak van Netanyahu te veroordelen.

Niet zwart-wit

Maar dat het allemaal niet zo zwart-wit ligt als Netanyahu deed voorkomen, heeft hijzelf bewezen. Ondanks de annexatie onderhandelden sinds 1992 vier premiers met Syrië over een terugtrekking van de Golan, onder wie Netanyahu zelf. Dat er nooit een Israëlische terugtrekking van de Golan zal plaatsvinden, is niet te zeggen. Niemand weet hoe de situatie over een x-aantal jaren is.

Waarom zei Netanyahu dit dan? De theorie die hier de ronde doet, is dat hij hiermee punten wil scoren bij rechts, waar concurrenten zich roeren. Of dat hij dit vast zei in verband met een mogelijke politieke regeling voor Syrië.

Zeker is, dat het goed is dat Israël de Golan vandaag in handen heeft. Als dat niet zo was geweest, zou het bloedvergieten in Syrië op een nog groter grondgebied hebben plaatsgevonden. De druzen op de Golan zouden zwaar te lijden hebben gehad.

Jihadi’s zouden vandaag aan het meer van Galilea staan. Ze zouden vissersboten en toeristische trekpleisters in gevaar brengen en Israëls belangrijkste zoetwaterreservoir kunnen vergiftigen. De verontwaardiging over de uitspraken van Netanyahu is dan ook misplaatst.

RD-correspondent Alfred Muller levert wekelijks vanuit Jeruzalem commentaar op gebeurtenissen in Israël. Vandaag in #IsraelIngezoomd: internationale verontwaardiging over Netanyahu’s uitspraken over de Golan.

Foto: In Noord-Israel  met aan de horizon de Golan. © Alfred Muller

%d bloggers liken dit: