Vooral de ultraorthodoxe Joden leven lang

Israël werd vorige week 68. Woensdagavond ging de dag voor de herdenking van de gevallenen in het leger en de slachtoffers van terreur –23.447 in totaal– over in de Onafhankelijkheidsdag.

Dit is een goed moment om te kijken hoe het met Israël gaat in economisch en sociaal opzicht. Wel, het gaat niet slecht, als we Israël vergelijken met andere landen in de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OECD). Maar er zijn ook punten van zorg, zo blijkt uit research van het Jeruzalemse Taub Centrum voor Sociaal Beleidsstudies.

Israëliërs leven gemiddeld langer dan de andere burgers in de OECD-landen. Burgers worden hier gemiddeld bijna een jaar ouder dan in Nederland. Uit de berekeningen van de wetenschappers van het Taub Centrum blijkt voorts dat ultraorthodoxe Joden gemiddeld op een nog langer leven kunnen rekenen. Onderzoekers schrijven dat toe aan goede relaties met familieleden en vrienden, nauwe betrokkenheid bij een gemeenschap die achter hen staat en een religieuze levensstijl. De cijfers benadrukken „het belang van sociale cohesie voor de gezondheid.”

Verhoudingsgewijs weinig ouderen

Een Israëlisch gezin telt gemiddeld 3,1 kinderen. Dat is meer dan het gemiddelde van 1,7 in de OECD-landen. Om een bevolking in stand te houden, moet een vrouw gemiddeld 2,1 kinderen krijgen. Landen als Nederland (1,76) en Duitsland (1,36) zouden dus een krimpende bevolking hebben, als er geen immigratie bestond. Het relatief hoge kinderaantal heeft tot gevolg dat in Israël verhoudingsgewijs weinig ouderen zijn.

Het aantal kinderen in Israël in de ultraorthodoxe gezinnen neemt af. In seculiere gezinnen stijgt het. De oorzaak daarvan is volgens de directeur van het Taub Centrum, Avi Weiss, de verlaging van de kinderbijslag. Die maakte een grote kinderschaar minder aantrekkelijk.

Gemiddeld betalen Israëliërs 30 procent belasting. Dat is minder dan wat burgers in de OECD-landen of in Nederland moet betalen. Door een sterk progressief belastingstelsel betalen de laagste inkomens zelfs vrijwel niets. De werkloosheid is ook lager dan wat gewoon is in de OECD-landen.

Onder de armoedegrens

Maar er zijn ook punten van zorg. Een op de vijf burgers bevindt zich onder de armoedegrens. Daarmee telt Israël het hoogste percentage armen in alle OECD-landen.

Het gemiddelde inkomen in Israël per huishouding is de laatste jaren gestegen. Dat is niet omdat werkgevers zo royaal zijn met salarisverhoging, maar omdat werkende kinderen steeds langer bij de ouders blijven wonen.Ze kunnen de huizen namelijk niet betalen.

De prijzen van kleding en meubels gingen naar beneden, maar de kosten van de etenswaren schoten omhoog. De regering zou volgens Weiss de invoerrechten op voedsel elk jaar een procent moeten verlagen, totdat deze verdwenen zijn. Dat zal Israëlische producenten dwingen efficiënter te werken of hun bedrijven te sluiten. Vervelend voor hen, maar de bevolking zal een zucht van verlichting slaken.

Elke week in het RD: Israël Ingezoomd. Commentaar over gebeurtenissen in Israël vanuit Israel zelf. 

Beeld: © Alfred Muller

%d bloggers liken dit: