Alternatief voor tweestatenoplossing?

De EU maakt zich kwaad over Israëls handelwijze op de Westelijke Jordaanoever. Elke keer als de regering nieuwe huizen in de Joodse nederzettingen goedkeurt, volgt er een veroordeling. Sinds januari heeft Israël volgens een persverklaring van de EU 2706 eenheden “bevorderd of retroactief gelegaliseerd”.

Waar gaat het om? In de Zesdaagse Oorlog veroverde Israël heel Jeruzalem en de Westoever op Jordanië. Nu wonen ruim 500.000 Israëliërs in 125 nederzettingen op de Westoever en in de Joodse wijken in Oost-Jeruzalem (wat in feite heel Jeruzalem is, uitgezonderd de westelijke zijde). De EU beschouwt deze als “illegaal onder internationaal recht”.

Het argument dat daarvoor doorgaans wordt aangevoerd is dat de Genève Conventie een land verbiedt de eigen bevolking te verplaatsen naar bezet gebied. Israël kan natuurlijk tegen werpen dat het niemand dwingt daar te gaan wonen, maar dat burgers zelf voor de verhuizing kiezen.

Palestijnse staat

De EU is van mening dat er een Palestijnse staat gesticht moet worden naast Israël in het gebied dat Israël in 1967 veroverde, kleine grenscorrecties uitgezonderd. Bussel zegt dat de uitbreiding van de nederzettingen de vooruitzichten op vrede en de levensvatbaarheid van een Palestijnse staat verkleint.

Dat is niet zonder reden. Als Israël de nederzettingen intact laat bij een tweestatenoplossing, is er te weinig ruimte voor een Palestijnse staat. Als Israël ze ontmantelt, dan zal het in korte tijd op grote schaal huizen moeten bouwen binnen de grens van voor 1967. Daar komt nog bij dat er onder de bevolking grote oppositie bestaat tegen een ontruiming – inclusief in het leger. Muiterij of zelfs een burgeroorlog is niet ondenkbaar als Israël een dergelijke stap zou zetten.

Alternatieve plannen

Het is dan ook geen wonder dat er in Israël allerlei alternatieve plannen de ronde doen. De meeste komen hier op neer: Israël annexeert de Westoever, met uitzondering van de gebieden waar veel Palestijnen wonen. De Palestijnen in deze enclaves krijgen autonomie. Of ze mogen, als ze dat willen, hun stukjes zelfs een staat noemen. Anderen zeggen dat Israël alles moet annexeren en de Palestijnen het staatsburgerschap moet geven.

Nadere analyse leert dat deze plannen tekortschieten. Kan Israël zich nog een democratie blijven noemen als de Palestijnen in hun enclaves wonen en hen geen staatsburgerschap geeft? Kunnen Israëliërs en Palestijnen samenleven in hetzelfde land als ze elkaar zo wantrouwen? Een ander probleem is dat deze alternatieve plannen zijn uit de hoek van radicaal rechts of radicaal links – niet van doorsnee Palestijnen en Israëliërs.

In Israël ben ik nog nooit iemand tegengekomen die een realistisch alternatief heeft gevonden voor de tweestatenoplossing. Niet een. Ook niet in Nederland. Er bestaat alleen maar kans om die te vinden als Israëliërs en Palestijnen die sámen bedenken. Zolang dat niet is gebeurd, blijft de tweestatenoplossing de optie met de minste bezwaren.

Beschouwing over Israël vanuit Israël zelf. RD-correspondent Alfred Muller levert wekelijks vanuit Jeruzalem commentaar op gebeurtenissen in Israël in de rubriek #ISraelIngezoomd. Vandaag: de EU ziet de tweestatenoplossing als de enige mogelijkheid. Terecht?
Foto: Google Earth. Volgens de EU moet de Palestijnse staat worden opgericht op de West Bank (westelijke Jordaanoever) en in de Gazastrook.

 

%d bloggers liken dit: