Leven we in de eindtijd?

Uit het archief: artikel uit NEMnieuws, mei 2010.

Arabische en Joodse gelovigen over de eindtijd

‘Jezus binnen 20 jaar terug’

Tekst en foto’s: Alfred Muller in Jeruzalem

Leven we in de eindtijd? ‘Ja’, zeggen voorgangers van Arabische en Messiaans-Joodse gemeentes volmondig. Op de vraag hoe ze dat weten, lopen de antwoorden enigszins uiteen.

De Arabische evangelist Maron Raheb gelooft dat christenen aan de tekenen kunnen zien dat we in de eindtijd leven. Hij noemt aardbevingen, economische crises, oorlogen en epidemieën. Hij denkt dat er nog een aantal ontwikkelingen plaatsvinden voordat Jezus terugkomt: Joden zullen uit de hele wereld terugkeren naar het land van hun voorvaderen, vele christenen zullen het geloof vaarwel zeggen, de antichrist zal zich openbaren en Joden zullen de Derde Tempel bouwen.

Ook de Arabische baptistenpredikant Azar Ajaj uit Nazareth gelooft dat er redenen zijn om aan te nemen dat we in de laatste dagen leven. Hij wijst erop dat het woord van God steeds meer plekken op de wereld bereikt en dat steeds meer mensen tot geloof komen.


 

“De Olijfberg is slechts een van de miljoenen plaatsen waar Hij terugkomt.”


 

Alex Awad van het Bethlehem Bijbelcollege gelooft eveneens dat we in de eindtijd leven, zij het om een andere reden. “De eindtijd is ons persoonlijk einde in het vlees en het begin van het nieuwe eeuwige leven met Christus in de geest. In die zin hebben alle mensen in de geschiedenis in de eindtijd geleefd.”

Hij is ervan overtuigd dat Jezus elk moment kan terugkomen. Het feit dat christenen het evangelie overal op de wereld verkondigen, is volgens de Palestijnse theoloog het belangrijkste teken van Zijn spoedige komst. “Internet met Facebook, Twitter en chatboxen, satellieten en andere moderne technologieën brengen het evangelie op plekken waar het nooit is gehoord. Vooruitgang in technologie maakt het mogelijk elk persoon te bereiken met het evangelie.”

De terugkomst van Jezus geschiedt binnen een oogwenk. “De Olijfberg is slechts een van de miljoenen plaatsen waar Hij terugkomt. De Bijbel zegt elk oog zal hem zien. Hij moet dus ook gezien worden door mensen op de Berg Everest, in Alaska en Siberië.”


 “De omstandigheden zullen steeds moeilijker worden voor de gelovigen in dit land en in de rest van de wereld.”


 

 

Howard Bass, voorganger van een Messiaans-Joodse gemeente in Beersjeva, gelooft dat we “bijna in de laatste fase van de eindtijd” zitten. Als Jezus spreekt over een generatie die alles zal zien, dan heeft Hij het volgens Bass over de generatie die het herstel van Israël ziet. Een generatie is 70 of 80 jaar. Nu is het ruim 60 jaar na 1948. “Ik persoonlijk geloof en hoop dat Jezus binnen 20 jaar terugkomt.”

Voorganger Oded Shoshani van de Hebreeuwssprekende King of Kings gemeente in Jeruzalem, gelooft dat op grond van Handelingen 2 we in de slotfase zitten. Daar haalt Petrus de profeet Joel aan die zegt dat de Geest zal worden uitgestort op alle vlees. Hij verwacht ook dat gelovigen veel problemen krijgen. Jezus heeft daarvoor gewaarschuwd in Matteüs 24. “De omstandigheden zullen steeds moeilijker worden voor de gelovigen in dit land en in de rest van de wereld. Dit zal hier en elders overigens ook tot enige opwekking leiden.”

Evan Thomas, leider van Beit Asaph in Netanya, wijst erop dat de apostelen al onderwijs gaven in de verwachting dat de volgende dag de laatste bazuin kon klinken. Zijn gemeente legt de nadruk niet op apocalyptische gebeurtenissen als natuurrampen en geruchten over oorlogen, maar veeleer op de noodzaak te leven alsof de tijd slechts kort is. “We wijzen erop dat het nodig is het evangelie te verspreiden en openlijk met de niet-gelovige buren over het geloof te praten. Die zijn in ons gebied vooral Joods.”

ALMU20091005_8270 Tempelberg
Bidden in de buurt van de Tempelberg.

Eenwording in de laatste dagen

‘Vervolging zal helpen bij elkaar te komen’

Messiasbelijdende Joden en Palestijnse christenen zullen in de toekomst dichter naar elkaar toegroeien omdat ze in toenemende mate op elkaar aangewezen zullen zijn. Ze zullen daarbij wel te kampen hebben met praktische problemen als reisbeperkingen. Israël geeft Joden geen toestemming de Palestijnse gebieden te bezoeken en Palestijnse christenen kunnen normaal gesproken niet naar Israël reizen. Dat zeggen enkele Messiaans-Joodse en Arabische voorgangers.

Maron Raheb denkt dat zowel Palestijnse als Joodse gelovigen vervolgd zullen worden. “Arabieren en Joden verschillen van mening over de vervangingstheologie, over de rol van het land en het plan van God met Israël. Dat veroorzaakt ruzie. Vele Arabieren willen geen broederschap met de Joden – en omgekeerd. Maar ik geloof dat de Heer dat zal genezen. God zal beide groepen een openbaring geven en ze zullen zich verenigen.”

Azar Ajaj verwacht ook een versterking van de band tussen Joodse en Arabische gelovigen met het oog op de verkondiging van het evangelie. “Ik geloof dat Messiasbelijdende Joden, christen Arabieren en andere christenen samen zullen werken om de boodschap van Christus en Zijn vrede aan de rest van de wereld te verkondigen.”

Of de gelovigen aan beide kanten van de nationale scheidsmuur dichter bij elkaar komen hangt volgens Alex Awad af van de vraag of ze dichter bij Christus komen. In het Heilige Land hangt toekomstige fellowship ook af van het bereiken van een Israëlisch-Palestijns vredesakkoord. Als de partijen een verdrag sluiten vormt het conflict geen bron van spanning meer.

Howard Bass daarentegen gelooft dat een tweestatenoplossing de relatie zal bemoeilijken. In Israël zijn in dat geval de Israëlisch-Arabische, Joodse en buitenlandse gelovigen op elkaar aangewezen. Voor de Palestijnse christenen zal het heel moeilijk worden contacten te houden met Joodse gelovigen, als hun staat islamitisch wordt. In Israël zijn de gelovigen dan op elkaar aangewezen, of ze nu Arabieren, Joden of expats zijn.

Maar Bass denkt ook dat het gebed van Jezus over de eenwording van de gelovigen verhoord zal worden (Joh. 17). “Ik ben ervan overtuigd dat dit gaat gebeuren, al weet ik niet hoe en wanneer. De eenwording zal niet eenvoudig zijn. Als er een oorlog bestaat tussen Israël en de Arabische naties of als er in Gaza iets gebeurt, dan zien we dat de beide zijden snel de belangen van eigen groep vooropstellen. We voelen ons heel sterk met eigen volk verbonden. Soms is die band zelfs sterker dan met anderen die in Jezus geloven. Jezus voorzag de oorlogen. We moeten dus niet te snel terugvallen in eigen posities, maar veeleer het evangelie verkondigen. Waarschijnlijk zal vervolging ons helpen dichter bij elkaar te komen.”


“Er is steeds meer bereidheid tot gesprek.”


 

Oded Shoshani signaleert dat er steeds meer eenheid ontstaat onder Joodse en Arabische gelovigen. “Er is steeds meer bereidheid tot gesprek. En ook om naar gezamenlijke bijeenkomsten te komen en vriendschappen te beginnen.”

Evan Thomas is voorzitter van Musalaha en werkt al 20 jaar op het terrein van verzoening. Dat was een tijd van intifada’s en oorlogen. Soms zijn gemeenteleiders allesbehalve bereid de ontmoeting te stimuleren. De door het Bethlehem Bijbelcollege in maart georganiseerde conferentie ‘Christus bij de Wegversperring’ veroorzaakte de meest recente dip in de betrekkingen. Daar voerden een aantal sprekers het woord met radicale politieke opvattingen. “Ik geloof dat een groot deel van het Israëlische Messiaanse leiderschap heel boos en teleurgesteld was over sommige dingen die daar gezegd werden. Ze zagen het als een aanval op Israël.”

Toch is hij optimistisch over de band tussen beide groepen. Ondanks de reisbeperkingen waarmee Israëliërs en Palestijnen kampen worden er evenementen georganiseerd, soms op plekken als Jordanië, Cyprus, Europa of Turkije. “Op het ogenblik zijn wij heel druk bezig met de dienst van verzoening. Musalaha organiseert verschillende evenementen voor jong volwassenen, vrouwen en jongeren. Feit is dat voor dergelijke activiteiten al lange tijd een enorme interesse bestaat.”


 

Eindtijd?

Christenen hebben in de geschiedenis vaak geloofd dat ze in de laatste dagen leefden. Ze zagen in de roerige gebeurtenissen van hun tijd tekenen dat de komst van de Heer nabij was. En toch liet de Wederkomst op zich wachten.

Maar er zijn enkele aanwijzingen die erop duiden dat de tijd waarin we nu leven afwijkt van andere. Joden keren terug naar het eigen land. Hoewel ook in de diaspora altijd Joden gewoond hebben in het land van hun voorvaderen, kwam de terugkeer pas in de 20ste eeuw goed op gang. De profeet Ezechiël zei dat God het volk Israël naar “het land van Israël” zou terugbrengen (37:12).

In Zacharia 12 lezen we dat “alle volken op aarde” tegen Jeruzalem zullen oprukken. Wie de huidige politieke reacties jegens Israël volgt, zal zich zonder veel moeite voor kunnen stellen dat irritatie over Israëls gedrag een offensief kan uitlokken. Dat is met name het geval als bij westerse machthebbers de perceptie bestaat dat Israël economische belangen aantast.

Jezus noemt in Matteüs 24 een aantal tekenen die aan Zijn komst voorafgaan. Hij spreekt over hongersnoden, aardbevingen en berichten over oorlogen en oorlogsdreiging. De 20e eeuw is de eeuw van de genocides geweest. Een ander teken is de verspreiding van het nieuws over Gods Koninkrijk. Moderne media als internet bieden toegang tot Gods woord voor iedereen die online is.

Jezus noemt ook vervolgingen. Deskundigen stellen dat in de 20-ste eeuw meer christenen het leven hebben verloren om hun geloof dan in alle eeuwen daarvoor. De schattingen lopen uiteen van 26 tot 45 miljoen christenen die om hun geloof zijn vermoord.

%d bloggers liken dit: