Op de been voor een vrij Israël

De zingende vrouwenstem en de begeleidende gitaar zijn al van verre te horen. Er blijkt zich een grote groep verzameld te hebben op een pleintje in het centrum van Jeruzalem.

ALMU20111125_3443

Vrouwen dragen een sticker. ‘Hoe kleed ik mij?’, staat erop. ‘Bel: 1-800: dat gaat je niks aan.’

Diverse zangeressen betreden het podium, maar mannen zingen vandaag niet mee. Dat blijkt niet toevallig te zijn.

De enige man die het publiek toespreekt legt in het kort uit waarvoor de demonstratie dient.

Verontruste Jeruzalemmers

Het bijkt snel dat hier verontruste Jeruzalemmers staan. Er is tenslotte ook het een en ander aan de hand in hun stad: ultra-orthodoxen dringen erop aan dat foto’s van vrouwen uit het straatbeeld verdwijnen (d.w.z. het hoofd mag in elk geval niet te zien zijn), in een aantal stadsbussen zitten de mannen voorin, de vrouwen achterin (ze kunnen bij de chauffeur dus ook geen kaartje kopen), en orthodoxe soldaten hebben zich uit de voeten gemaakt bij ceremonies waar vrouwelijke soldaten optraden.

ALMU20111125_3432

Bij een standje liggen stickers van de ‘Vrij Israël’ beweging. Ook zijn folders verkrijgbaar van de ‘Vrouwen van de Muur’.

‘Goedemorgen Israël

Joods, democratisch en zionistisch noemt de beweging zich. Het doel van Vrij Israel is dat iedereen in het land wordt gerespecteerd en dat de gelijkheid tussen burgers blijft bestaan.

Op een blauwe banier met witte letters staat: ‘Goedemorgen Israël’. De tijd is aangebroken wakker te worden en terug te keren naar de staat die we verloren hebben.’

De beweging vrouwen van de muur wil dat vrouwen het recht hebben hardop te bidden bij de westelijke Muur.

Bekeringen

Er zijn een aantal ontwikkelingen die de demonstranten niet zinnen. Dat zijn bijvoorbeeld de scheiding tussen mannen en vrouwen in sommige openbare ruimtes, het feit dat bekeringen en trouwerijen van reform en conservatieve Joden niet acceptabel zijn, de scheiding van kinderen van asjkenazische en mizrachi (sefardische) origine op ultra-orthodoxe scholen en de stijging van het aantal ultra-orthodoxen die niet in het leger dienen of vervangende dienstplicht uitoefenen.

Of ze succes zullen hebben? Dat betwijfel ik. De groep is niet groter dan enkele honderden. Dat is maar een kleine groep in vergelijking met sommige andere demonstraties. Ik bewonder hun optimisme. Vele Joodse niet-orthodoxe Jeruzalemmers hebben het al lang voor gezien gehouden en zijn vertrokken naar Tel Aviv.

ALMU20111125_3421

%d bloggers liken dit: