Hamas zoekt politieke winst

De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton in gesprek met Israëls premier Benjamin Netanyahu woensdag. Foto: State Department.

(Uit het © Reformatorisch Dagblad van 21 november 2012,  Pagina 7 )

JERUZALEM – Voor de tweede maal tijdens operatie Wolkkolom klonk gisteren het luchtalarm in Jeruzalem. De raketaanval op de regio Jeruzalem was slechts een van de vele nieuwsonderwerpen gisteren, maar de betekenis ervan was groot.

Niet dat de inwoners van de stad zelf of de heilige plaatsen gevaar liepen. De raket kwam neer bij een Palestijns dorpje op de Westelijke Jordaanoever, ten zuidoosten van de stad, in een gebied dat tussen Gaza en Jeruzalem ligt. Er vielen geen gewonden en het liep allemaal goed af.

Opmerkelijk was dat op de belangrijkste nieuwszender van Israël, Reshet Bet, kort na het luchtalarm nog eens duidelijk werd gezegd wat de Jeruzalemmers moeten doen als de sirenes loeien. Dat was overigens iets wat iedereen allang had kunnen weten, want deze instructies zijn de laatste dagen steeds weer herhaald.

De instructies zijn: wie zich in een huis of flatgebouw bevindt, moet naar de schuilkelder gaan. Wie die niet heeft, dient naar de binnenzijde van het gebouw te gaan. Wie op straat is dient een gebouw binnen te hollen, en wie dat niet kan moet op de grond gaan liggen. De hele zaak was echter een herinnering aan het feit dat Hamas vandaag (en in de toekomst) de hoofdstad en andere grote steden die in Midden-Israël liggen, kan bestoken.

Opvallend was ook wat er in de Palestijnse gebieden gebeurde. Palestijnen waren ervan overtuigd dat Hamas of een andere groep geschoten had op een Israëlische nederzetting aan de zuidkant van Jeruzalem. Ook al zouden de militanten dat zelf ook hebben gedacht, ze hadden kunnen weten dat de projectielen onnauwkeurig zijn. Wie op een nederzetting mikt, maakt een grotere kans een Palestijns dorp te raken. Dat is echter niet zoals de Palestijnen het zien. Van de Palestijnse Autoriteit horen we niets meer deze dagen. Wie het nieuws bepaalt en de nederzettingen op de Westoever bestrijdt, is Hamas. Politieke winst voor Hamas dus.

Hamas probeert ook politieke winst te boeken bij een staakt-het-vuren. Hamas en Israël zijn beide uit op een bestand, maar Israël wil voorkomen dat Hamas deze gevechtsronde als een overwinning kan presenteren. Dat zou gebeuren als het was ingegaan op de eisen van Hamas. Dat zijn vrijheid voor de Palestijnen om zich te bewegen in het gebied dat langs de grens loopt, geen liquidaties van leiders, verlichting van de blokkade die Israël heeft ingesteld en vrije doorgang van personen en goederen bij Rafah, op de grens tussen Gaza en Egypte. Egypte voelt er echter niets voor de grens helemaal te openen. Israël wil echter pas met de operatie ophouden als de raketbeschietingen stoppen. Pas daarna wil het over de eisen van Hamas praten.

Vanmorgen gingen de gevechten door. Maar de kansen op een spoedig staakthet-vuren zijn niet verkeken. Hamas heeft zware klappen gehad, Israël kampt met zware internationale druk om de operatie niet uit te breiden. De bewoners van Zuid-Israël vrezen echter dat het leger te vroeg stopt en dat de plaag van de raketaanvallen niet wordt bestreden.

Iedereen begrijpt dat een staakt-het-vuren nu zal betekenen dat beide partijen zich gaan voorbereiden op de volgende ronde. Hamas zal proberen betere raketten in te voeren en zijn steun onder de Palestijnen trachten te vergroten.

Het Israëlische leger zal het afweersysteem Iron Dome willen perfectioneren en inlichtingen verzamelen over de posities in de Gazastrook die het bij de volgende operatie wil opblazen.

 

%d bloggers liken dit: