Afscheid van een besluitvaardig politicus

Ariël Sharon. Foto: © Alfred Muller.
Ariël Sharon. Foto: GPO.

Israël heeft vorige week afscheid genomen van een politicus die een belangrijk stempel op het land heeft gedrukt. Het is aan historici om het complexe militaire en politieke leven van Ariel Sharon tot in de finesses te analyseren.

Een aantal dingen is echter duidelijk. Sharon besefte later in zijn leven heel goed dat er beperkingen zijn aan militaire macht. Het Israëlische leger –hoe sterk het ook is– kan niet alle problemen oplossen, zoals de talloze problemen die ontstaan door het heersen over een ander volk.

Ook was hij een politicus die historische knopen durfde door te hakken. Dat kan niet van alle politici worden gezegd.

Ontruiming

Een van de meest drastische beslissingen die hij nam was de ontruiming van de nederzettingen in de Gazastrook en enkele in het noordelijk gedeelte van de Westelijke Jordaanoever, in augustus 2005. De nederzettingen in de dichtbevolkte Gazastrook vormden een loodzware last voor Israël. Het nam deze stap eenzijdig: er bestond geen akkoord over met de Palestijnen.

In november 2005 veroorzaakte hij de ”big bang” in de Israëlische politiek. Sharon besloot een eigen partij op te richten, Kadima (Voorwaarts). Hij deed dat omdat hij inzag dat de rechtse vleugel in de Likud hem niet zou toestaan verdere stappen te zetten die noodzakelijk waren om het voortbestaan van Israël als democratische en Joodse staat te garanderen.

Gematigde Likudleden en leden van de Arbeidspartij stapten over naar Sharons nieuwe partij. Velen vertrouwden erop dat er onder zijn leiding een politieke oplossing voor het Israëlisch-Palestijnse conflict gevonden zou kunnen worden, waarbij de veiligheid zou worden gehandhaafd.

Sharon heeft zijn werk niet af kunnen maken. In januari 2006 raakte hij –inmiddels zwaar verguisd door ultrarechts– in een coma. Zijn partij, Kadima, won de verkiezingen echter ruimschoots in maart 2006.

Nederzettingen van strategisch belang 

Het is moeilijk te zeggen wat er was gebeurd als Sharon premier was gebleven. Er zijn echter belangrijke aanwijzingen dat hij voorstander was van een verdere ontruiming van de Westelijke Jordaanoever, zodat daar een Palestijnse staat naast Israël zou kunnen worden opgericht. Hij begreep dat Israël sommige nederzettingen moest ontruimen. wilde het kunnen vasthouden aan andere nederzettingen die van strategisch belang zijn.

Sharons opvolger, Ehud Olmert, heeft geprobeerd het werk van Sharon af te ronden. Tot een vredesakkoord is het echter niet gekomen. Dat kwam mede doordat de Palestijnse president Mahmud Abbas een royaal aanbod afsloeg. Abbas vond dat Olmert geen basis meer had. Olmert was het vertrouwen van het volk kwijtgeraakt door de oorlog tussen Israël en Hezbollah in de zomer van 2006 en door verdenking van corruptie.

Op het ogenblik dient er zich in Israël geen leider aan met de besluitvaardigheid van Sharon. Hopelijk zal die in de toekomst weer opstaan.

(RD-correspondent Alfred Muller levert wekelijks vanuit Jeruzalem commentaar op gebeurtenissen in Israël, Palestina en het Midden-Oosten in de column ‘Israël Ingezoomd’ in RD.nl.)

* * *

Zie ook: Ariël Sharon (1928-2014)

18 Comments

Add yours →

  1. Alfred, laten we de zaak niet voorstellen alsof de ontruiming van Gaza een goede beslissing was. Gaza was een zware last, maar niet loodzwaar. Ook is het pertinent onjuist om te concluderen dat Kadima wel en de rechtse partijen niet het voortbestaan van een Joodse staat kunnen garanderen. Misschien kan het niet geheel “democratisch”, maar zijn de landen rond Israel wel democratisch? Er zullen wetten moeten komen die terroristen en aanverwante families of dorpen strak in de hand houden. Partijen die uit zijn op de vernietiging van de Joodse staat, zullen uitgesloten moeten worden. M.i. vallen zulke regels voor misdadige elementen ook gewoon onder de term democratie.

    Alfred, een ontruiming van de Westbank zal net zo min gaan werken. De haatcultuur van de PA is in feite dezelfde als van Hamas en zal een Pal-staat in een tweede Gaza veranderen. Gelukkig heeft Sharon zijn werk niet kunnen afmaken. Ja, hij werd terecht verguisd door rechts, en zeker niet alleen door “ultrarechts”. Let op dat 80% van Israel geen vertrouwen heeft in het vredesproces.

    Hopelijk komt er ook niet weer een leider die beslissingen als Sharon neemt, Alfred. Hij was sterk en besluitvaardig, maar het was absoluut een fout om de militaire controle uit handen te geven. Hopelijk houdt Netanyahu zijn rug recht en neemt hij krachtige initiatieven om het voortbestaan van Israel te verzekeren. Gehoorzamen aan Europa, VS en Kerry, en hun grenzen accepteren, kon wel eens betrekkelijk eenvoudig uitlopen op een Ghetto als Warschau. Ben jij ook een van de weinigen die deze tendens in de hele wereld niet ziet opkomen?

  2. Harry, Sharon had gelijk dat het vasthouden aan nederzettingen inderdaad ten koste gaat van de staat Israël. Ook binnen Israël vandaag de dag wordt steeds meer gewaarschuwd tegen het vasthouden aan alle nederzettingen en niet alleen door links, maar ook bijvoorbeeld door vooraanstaande zakenmensen. Het voortbestaan van Israël wordt helemaal niet verzekerd door het koste wat kost vasthouden aan de nederzettingen, in tegenstelling tot wat rechts Israël en jij denken. Integendeel. Bij koppig aan alles vasthouden is de kans groter dat Israel in een ghetto van Warschau verandert dan wanneer ook Israel redelijk blijft en net als Abram in Genesis 13 meedenkt om de problemen te helpen op te lossen en bereid is tot land voor vrede.

    Israël staat voor een keuze: of de hele Westbank annexeren en de hele bevolking Israëlisch staatsburgerschap aanbieden of afscheiden van de Westbank. Status quo handhaven is in toenemende mate geen optie meer. Andere opties zijn er niet.

    Sharon stond ook steeds meer onder druk van ouders die zich afvroegen waarom hun zoon of dochter het leven moest wagen ter wille van een aantal Joodse kolonisten die hen behandelden alsof zij hun privé-leger waren en voor wie dankjewel zeggen meestal teveel gevraagd was. Er kwamen steeds meer demonstraties van ouders die het niet meer accepteerden dat zoon of dochter naar de Gazastrook gestuurd werden. Sharon kon dat niet blijven negeren.

    De fout die Sharon maakte is dat het ontruimen van Gaza niet plaatsvond na onderhandelingen. Het gevolg daarvan was dat Hamas de terugtrekking zag als een overwinning op Israël en het bewijs dat Israël alleen de taal van geweld verstaat, terwijl Abbas met al zijn onderhandelingspogingen tot nu toe met lege handen staat. Niet alleen de Israëlische, maar ook de Palestijnse bevolking gelooft hierdoor in meerderheid niet meer in het vredesproces, omdat Hamas meer bereikte dan Abbas.

    Wat jij voorstaat is een anti-Arabische Joodse dictatuur. Het is inderdaad volstrekt niet democratisch en moreel niet acceptabel om complete dorpen onder “wetten” te houden vanwege een aantal extremisten. De goeden onder de kwaden laten lijden zal het extremisme alleen verder aanwakkeren en het probleem voor Israël niet oplossen. Met Joden doe je dat immers toch ook niet, wel? Doe het dan ook niet met Arabieren. Het zijn allebei mensen, die terecht verwachten rechtvaardig behandeld te worden.

  3. Een leider met besluitvaardigheid is in de ogen van de wereld een leider die nog meer Joodse gebieden zal afstaan. Als er een palestijnse staat komt dan is het wachten op een 2e Gaza. De verwachting is dat er met een palestijnse staat daadwerkelijk vrede zal komen. Vergeet het maar!!! Islam-staten kennen geen democratie. In Egypte is het bijna uit de hand gelopen en over de omliggende landen hoeven we het niet te hebben.
    Gelukkig heeft de God van Israël alles in Zijn handen, zoals het woord zegt zal God Zijn volk terugbrengen naar het land van hun vaderen (Jeremia 16). Maar ook Zacharia 2:6 doet me nu vooral denken aan de Oekraïne waar veel Joden wonen die in de verdrukking dreigen te komen. De oppositie daar is zeer antisemitisch. Ik hoop en bid dat er snel een uittocht van Joden zal komen vanuit de Oekraïne naar het land Israël, het enige thuisland van Joden! Gods woord is waarachtig en waar en zijn beloften komt hij altijd na!

  4. Oh ja, ik vergeet nog een belangrijk punt. De Hamas is een door palestijnen gekozen democratische regering! Eenmaal aan de macht en weg is de democratie!!

  5. René, de Westbank bestaat uit Judea en Samaria. Waarom is Samaria ineens Joods gebied? In Jezus’ tijd was Samaria zeer zeker geen Joods gebied en de gemiddelde Jood in die tijd zou er nog niet dood gevonden willen worden, laat staan levend. Het was zeer ongewoon dat Jezus besloot door Samaria te reizen en ik heb nooit gemerkt dat er sindsdien eigenlijk veel veranderd is.

    Ik vind Jeremia 16 eigenlijk niet zo heel bemoedigend. Je denkt kennelijk aan vers 14-16, maar wat doe jij met vers 17 en 18? Je kunt niet zomaar wat verzen uit de Bijbel plukken en daar een complete toekomstvoorspelling aan ophangen. De Bijbel is geen kristallen bol. Zacharia 2:6 spreekt over de engel die Jeruzalem zal opmeten, waarover in vers 8 wordt gezegd dat die een open stad en niet ommuurd zal zijn. Dat betekent dus Israel dus zeer onbijbels bezig is met die muur die ze rondom Jeruzalem aan het bouwen zijn.

    • Ruud, Inderdaad geen kristallen bol. Maar wel een boek waarin de toekomst van de gemeente en Israël is vastgelegd. Je zult straks heel verbaast zijn welke weg God zal gaan met Zijn volk Israël. Totaal anders dan jij denkt!

      Mvrgr.
      René

    • René, waar haal jij het vandaan om te denken dat Jesaja 55:8-9 niet ook voor jou geldt, ook als het om Israël gaat? Waar haal jij het vandaan om te denken dat jij wèl 100% zeker weet hoe God gaat handelen met de huidige staat Israël?

      Die arrogantie is altijd weer verbazingwekkend, ondanks dat het maar zeer zelden voorkomt dat ik van jou c.s. een zakelijk tegenargument mag vernemen op de Bijbel gebaseerde argumenten die ik aanvoer, althans dat is mijn ervaring.

    • Ruud, denk toch eens na, voor je wat schrijft.

  6. Ook dit is weer geen zakelijk tegenargument, Harry.

  7. Klopt, ik zei alleen dat je eens na moet denken voor je wat schrijft, Ruud. Lees nog eens wat je schreef.

  8. Is het echt zo moeilijk om zakelijke argumenten te geven, mijne heren?

  9. Oke, Ruud, ik help je.
    Bedenk eens hoe arrogant je klinkt.
    Ruud, die precies weet hoe de Bijbel uitgelegd moet worden: volgens de leer der vervangingstheologen. Alles voor het Palestijnse volk (of kerk??) en niets meer voor de Joden of het volk Israel.
    Ruud, die arrogant beweert dat hij maar zelden van een ander een goed argument hoort. Oei… oren toegestopt?
    Ruud, die elk tegenargument wegwimpelt met: niet zakelijk.
    Althans… dit alles is jouw ervaring, zeg je. Nou ja, dat zijn we dan eens.
    Ja, Ruud, bevestig het ook nog maar even: je kunt en doet niks.

    Denk toch even na voor je schrijft, Ruud.
    Lees nog eens je reactie op mijn reactie bovenaan. Als je het nieuws vandaag volgt, zie je toch zelf ook dat je gewoon niet weet wat het Joodse volk denkt over Westbank en Palestijnen. Bijna alles wat je schrijft is bezijden de waarheid.

    Jouw anti-Sharon retoriek is zo krom!. Jij schuift de onhandelbaarheid van Hamas en PA op een fout van Sharon. Anders was het wel goedgekomen, he? Hoe blind kan iemand zijn, Ruud.

    En dan jouw dwaze opmerking dat ik een “anti-Arabische Joodse dictatuur” voorsta. Kan het nog zotter? En dan roepen dat je geen goede tegenargumenten krijgt. Je bent voor jezelf een zakelijk tegenargument.

    • Ik herken me totaal niet in wat je schrijft. Ga jij nog maar eens heel goed lezen wat ik eigenlijk schreef, want dat heb je duidelijk absoluut niet gedaan. Dat doe je overigens ook niet met wat Alfred schrijft, is me al opgevallen. Ik zei bijvoorbeeld niet dat ik van “een ander” geen goede argumenten krijg, ik zei dat alleen van Rene en jou. Je bovenstaande post illustreert duidelijk wat ik bedoel.

      Als ik vandaag het nieuws zie, zie ik vooral Netanyahu en Bennett die elkaar in de haren vliegen over een opmerking van Netanyahu, dat hij de kolonisten ook wel onder Palestijns bestuur wil laten zitten, waar Bennett dan weer in de hoogste boom van zit en daarmee Netanyahu’s opzetje om de Palestijnen te kijk te zetten volledig in de war stuurt. Zie http://www.timesofisrael.com/settlers-in-palestine-the-netanyahu-gambit-that-backfired/
      Times of Israel is niet echt een linkse krant.

      Dus wat denkt het Joodse volk (alsof dat allemaal robots zijn, die allemaal precies hetzelfde denken) nu eigenlijk van de Palestijnen en de Westbank?

  10. Ruud, dat is nou het probleem. Je leest wat je wilt lezen en je hoort wat je wilt horen. Ziende blind en horende doof. Je bent zo bezig met je vervangingstheorie dat je niet meer open kan staan voor de geestelijke strijd die gaande is tussen Gods oogappel Israël en de duistere macht van Satan die de vernietiging van Israël voorstaat.
    Natuurlijk zijn er genoeg bijbelse argumenten te vinden, maar wat voor zin heeft het? Net zoals parels voor de zwijnen gooien, helaas!

  11. Ruud, jij vraagt het, want jij weet niet wat zij denken. Wel je mond erover vol.
    Net zo min heb je door dat het over Sharon ging. Niet Netanyahu en Bennet.
    En ook niet dat het toch echt niet om Renë en mij gaat.
    En je raakt niet aan wat ik je schreef. Je leeft in een wereld van ontkenning. Lezen, Ruud. Lezen.

    • Harry, jij schrijft: “als je het nieuws vandaag volgt”. Ik vermeld daarom dus een item van vandaag (inmiddels gisteren), waarmee ik aantoon dat je opmerking over dat uit het nieuws van vandaag zou blijken hoe het Joodse volk denkt over de Westbank totaal nergens op slaat. Wellicht bedoelde je niet speciaal “vandaag”, maar meer in algemene zin “vandaag de dag”, maar dan is je opmerking “een slag in de ruimte” en dus nog steeds niet ter zake doende. Verder zijn Joden vandaag de dag net als andere mensen zeer verdeeld over de situatie in en rond Israël en wel zo dat sommige synagoges de discussie rond Israël liever vermijden (net als sommige kerken), dus de hele opmerking “dat ik niet weet wat zij denken” slaat dus ook totaal nergens op.

      René, ik heb volgens mij al vele malen aangetoond uit de Bijbel wie Gods volk vandaag de dag echt is, namelijk eenieder, Joods of niet, die de keuze heeft gemaakt om Jezus te volgen en als enige ware Messias te accepteren.. Een paar voorbeelden, er zijn er wel meer:

      Psalm 87:4-6, Romeinen 2:28-29, Efeziers 2:11-20, Kolossenzen 3:11-12.

      Jij negeert dergelijke Bijbelverzen zonder ze te (kunnen) weerleggen, maar jij bent niet de enige die dit leest, dus ik ga er maar gewoon mee door.

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: