Israël niet zonder reden neutraal bij conflict om Oekraïne

President Shimon Peres and minister van Buitenlandse Zaken  Avigdor Liberman op bezoek in Kiev in november 2010. Foto: Moshe Milner GPO.
President Shimon Peres and minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Liberman op bezoek in Kiev in november 2010. Foto: Moshe Milner GPO.

Israël is neutraal als het gaat om het conflict in Oekraïne. Daar heeft het goede redenen voor.

Al lang ziet de Russische president Vladimir Poetin met lede ogen aan hoe Oost-Europese landen de zijde van Europa kiezen. De Oekraïense neiging naar het Westen beantwoordde hij met de overname van de Krim.

Op 27 maart veroordeelde de Algemene Vergadering van de VN de Russische overname van de Krim met de resolutie ”Territoriale integriteit van Oekraïne”. Israël was een van de 24 landen die afwezig waren bij de stemming. De officiële reden was dat het ministerie van Buitenlandse Zaken staakte.

Een zegsvrouw van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, Jen Psaki, zei op 15 april dat Washington „verbaasd” was over de Israëlische absentie. Maar ze zei ook dat het „geen grote zorg” was.

Politieke redenen 

Israëls afwezigheid is ook om politieke redenen te begrijpen. De confrontatie tussen oost en west vindt niet alleen in Oost-Europa plaats, maar ook in het Midden-Oosten. Onderzoekers van het Instituut van Nationale Veiligheidsstudies geloven dat Rusland zijn greep wil vergroten op landen waarmee het al samenwerkt.

Moskou zal volgens het instituut proberen zijn invloed met economische en politieke middelen te vergroten. Het zal waarschijnlijk de steun aan het Syrische regime opvoeren en wapendeals sluiten met Arabische landen. Door de goede relaties kan Israël trachten het Russische beleid te beïnvloeden.

Jeruzalem zou graag zien dat Rusland samenwerkt met westerse landen als het gaat om de beteugeling van de Iraanse nucleaire ambities. Er is Israël veel aan gelegen dat Iran geen kernwapens krijgt omdat Iraanse leiders hebben gezegd dat Israël dient te verdwijnen.

Veel zorgen 

Verder heeft de Israëlische regering al veel zorgen aan het hoofd: problemen met de Palestijnen, Iran en de gevolgen van de zogeheten ‘Arabische Lente’. Het wil geen standpunt innemen bij elk conflict in de wereld.

De regering wil bovendien rekening houden met de Joodse gemeenschappen in de diaspora. In Oekraïne wonen naar schatting ruim 300.000 en in Rusland ruim 350.000 mensen die onder de wet op terugkeer potentieel het recht hebben om naar Israël te emigreren. Daar horen dus ook niet-Joodse familieleden bij. Als Israël partij kiest voor het ene land kunnen Joden in het andere slachtoffer worden van antisemitische uitbarstingen. Natuurlijk is het absurd om Joden in de diaspora de schuld te geven van iets wat Israël besluit, maar antisemieten denken nu eenmaal absurd.

Israëls houding is dus goed te begrijpen. Natuurlijk hoeft die niet zo te blijven. Morgen kan de situatie anders zijn. Als blijkt dat de relaties met de VS gevaar lopen door Israëls neutraliteit, zal het zijn standpunt moeten heroverwegen.

(Elke zaterdag in het Reformatorisch Dagblad: Israel Ingezoomd.  Commentaar op gebeurtenissen in Israël en omstreken vanuit Jeruzalem.)

%d bloggers liken dit: