Op alle fronten achteruit met Netanyahu

De regeerperiode van Likudleider Benjamin Netanyahu is teleurstellend geweest. Het land staat er nu slechter voor dan toen zijn ministersploeg ruim anderhalf jaar geleden aantrad.

Toegegeven, enkele ministers voerden verbeteringen door. Bijvoorbeeld op het gebied van onderwijs en volksgezondheid. Maar ’s lands grote problemen liet het kabinet-Netanyahu onaangeroerd.

Zo bestaat er onder het volk al lang ontevredenheid over de scheefgegroeide prijs-loonverhouding. Media wezen erop dat sommige Israëlische producten in het buitenland goedkoper zijn. Veel jongeren hebben problemen om een huis te kopen of te huren. Projectontwikkelaars bouwden volop voor buitenlandse miljonairs die graag een tweede huis wilden hebben in bijvoorbeeld het centrum van Jeruzalem.

De sociaaleconomische misstanden leidden in 2011 tot massale straatprotesten. De toenmalige regering van Netanyahu beloofde beterschap. De prijzen van huizen zijn nog nooit zo hoog geweest als nu.

Mr. Security 

Netanyahu presenteerde zichzelf als Mr. Security. Mijn vrouw en ik horen de laatste dagen van Jeruzalemmers hoe bang ze zijn. De laatste maanden was er een groot aantal Palestijnse aanvallen en onlusten in de hoofdstad en op de Westelijke Jordaanoever.

Het vredesproces met de Palestijnen ligt stil. De onderhandelingen die vorig jaar begonnen, zijn mislukt. De premier zei in 2009 voor de tweestatenoplossing te zijn, maar in de praktijk werkte hij die tegen. Het is onlogisch om door te gaan met uitbreiding van de nederzettingen als de grenzen met de staat Palestina nog niet zijn vastgesteld.

De stagnatie van het vredesproces is overigens ook te wijten aan de Palestijnse leider Mahmud Abbas. Die vormde een eenheidsregering met Hamas, de organisatie die Israël van de kaart hoopt te vegen. Maar Netanyahu weigerde Abbas persoonlijk te ontmoeten.

Dan hebben we het groeiende internationale isolement. De betrekkingen tussen Netanyahu en de president van Israëls belangrijkste bondgenoot –de Amerikaanse president Obama– zijn uiterst koel. Het ene na het andere nationale parlement in Europa stemt vóór erkenning van de Palestijnse staat.

Nationaliteitswet

De nationaliteitswet die Netanyahu wil doordrukken, is onnodig. Israël is een Joodse staat. Maar het is ook een democratische staat. Het is tot nu toe gelukt de balans tussen beide te bewaren. Zo’n wet zal ten koste gaan van het democratische gehalte. Bovendien zal de wet leiden tot verdere vervreemding van vele Israëlische Arabieren van de staat.

Netanyahu had gelijk dat hij bleef waarschuwen voor een Iran met nucleaire capaciteit. De internationale gemeenschap is daar ook verontrust over. Maar ondertussen gaat Teheran door voorbereidingen te treffen om nucleaire wapens te kunnen maken. Ook op dat gebied is er dus weinig bereikt.

Op één punt was Netanyahu wél succesvol. Dat is in het houden van toespraken. Hij bleek in de afgelopen regeerperiode opnieuw een meester in het bewerken van de emoties van de aan de buis gekluisterde massa’s. Daarbij haalt hij neerbuigend uit naar gematigde politici. En hij houdt zich verre van het nemen van verantwoordelijkheid voor de sores waarin het land is terechtgekomen.

Kort, informatief, analyserend, opiniërend. Altijd met foto. Elke zaterdag in het RD.nl de rubriek ‘Israël Ingezoomd’.

%d bloggers liken dit: