Het Vaticaan en de Palestijnen

Het Vaticaan heeft onlangs om een aantal redenen geen goede beurt gemaakt bij Israëlsupporters. Wat is er allemaal aan de hand?

De bilaterale commissie van „de Heilige Stoel en de Staat Palestina” gaven op 13 mei een gezamenlijke verklaring uit. Daaruit blijkt dat het Vaticaan „de staat Palestina” erkent.

Wat het allemaal nog erger maakte, was dat er berichten opdoken in de media dat paus Franciscus de Palestijnse president Mahmoud Abbas „een vredesengel” had genoemd. Abbas een vredesengel? Is hij niet de voorzitter van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie, die betrokken was bij terreur?

Daar komt nog bij dat de paus op 17 mei tijdens een misviering twee nonnen, Marie Alphonsine Ghattas en Mariam Baouardy, de eerste twee „Palestijnse” heiligen noemde. Weet hij dan niet dat zij gewoon Arabieren waren in het Ottomaanse Rijk?

De term Palestina 

In werkelijkheid is het allemaal minder dramatisch als het lijkt. Het Vaticaan heeft de term „staat Palestina” in de afgelopen jaren al eerder gebruikt. Het merendeel van de VN-lidstaten heeft deze staat al erkend. Het is een trend die niet is te stuiten.

Wat deze landen doen is overigens niet verstandig. Hoewel de term „Palestina’” is ingeburgerd als het gaat om de gebieden die door de Palestijnse regering worden bestuurd, van formele erkenning van de staat kan pas sprake zijn nadat de Israëliërs en de Palestijnen een vredesakkoord hebben gesloten.

Voor het bereiken van een verdrag zijn niet alleen Israëlische, maar ook Palestijnse concessies nodig. Nu krijgt Abbas al een beloning voordat hij die verdient. Dit helpt hem bepaald niet om compromissen te sluiten.

Ook zou de paus Abbas niet zomaar „vredesengel” hebben genoemd. Over wat hij precies wel heeft gezegd, doen verschillende versies de ronde. Volgens de Italiaanse La Stampa zei de kerkleider: „Ik dacht aan u, mag u een engel van vrede zijn.” De National Catholic Register gaf „u kunt een vredesengel zijn” of „u bent een beetje een vredesengel” als mogelijkheden. Abbas als vredesengel te bestempelen zou inderdaad niet op zijn plaats zijn.

Volk

Dan hebben we nog de Palestijnse nonnen. Had hij niet beter „Ottomaanse” nonnen kunnen zeggen? Al was de term Palestina in hun tijd al uitgevonden, feit is dat de Turken hier toen de baas waren. Nu echter noemen Palestijnen en vele anderen de vroegere bewoners van het gebied aan de zuidoostzijde van de Middellandse Zee „Palestijnen”. Zij die daar moeite mee hebben zijn vooral mensen die om religieuze of politieke redenen het bestaan van een apart Palestijns-Arabisch volk niet willen accepteren.

Bij dit alles is het belangrijk de context in het oog te houden. Het aantal christenen in de Palestijnse gebieden is geslonken tot circa twee procent van de bevolking. Ze behoren vooral tot de orthodoxe en katholieke kerken. Dat het Vaticaan akkoorden sluit die de positie van kerken en christenen moeten veilig stellen, is alleen maar te begrijpen.

Beeld: paus Franciscus op de Tempelberg tijdens zijn bezoek aan Jeruzalem eind mei 2014. Foto: GPO.

Elke zaterdag in RD.nl Israël Ingezoomd: commentaar op gebeurtenissen in Israël vanuit Israël zelf. 

%d bloggers liken dit: