Breaking the Silence onder vuur

Niet-gouvernementele organisatie (ngo’s) die de schending van de mensenrechten aan de kaak stellen zijn weinig geliefd in Israël. Van geen organisatie is de afkeer zo groot als van Breaking the Silence.

De groep werd in 2004 opgericht door veteranen. Ze besloten hun mond open te doen over wat het leger de Palestijnen aandoet. Inmiddels hebben ze meer dan duizend getuigenissen verzameld.

Dat de groep zo gehaat is, is geen wonder. Van verklaringen van andere ngo’s kunnen burgers zeggen dat de beschuldigingen zijn gebaseerd op verhalen van een stelletje linkse activisten, Palestijnen of buitenlanders. Maar dit zijn landgenoten die hun leven geriskeerd hebben om Israël te verdedigen in oorlogen of om geïsoleerde nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever te beschermen. Het soort mannen en vrouwen waar iedereen respect voor heeft dus. En nu zeggen ze opeens dit.

Kwaadaardig

De campagne tegen Breaking the Silence bereikte de afgelopen dagen een dieptepunt. Minister Moshe Ya’alon (Defensie) noemde de motieven „kwaadaardig.” De groep mag niet meer voor soldaten spreken. Minister Bennett (Onderwijs) verbood toegang tot de scholen. Politici proberen wetten te lanceren die de activiteiten van Breaking the Silence en andere linkse groepen moeten beperken. Ze geloven blijkbaar dat als deze organisaties het zwijgen kan worden opgelegd over misstanden, de reputatie van het land kan worden gered.

Yair Lapid, de leider van oppositiepartij Yesh Atid, leverde zijn bijdrage aan de campagne door Breaking the Silence te beschuldigen van leugens. Breaking the Silence checkt de getuigenissen echter zorgvuldig en de groep is nog niet op een onjuistheid betrapt.

Niemand echter maakte het zo bont als de activisten van de rechtsradicale groep Im Tirtzu. Op een video zien we een Palestijn die iemand wil doodsteken. Vervolgens verschijnen de gezichten in beeld van vier verdedigers van mensenrechten. De boodschap is dat zij buitenlandse agenten zijn die het opnemen voor Palestijnen in plaats van voor Israëliërs.

Beschuldiging

Rechts slingert graag met de beschuldiging dat deze ngo’s ook activiteiten in het buitenland ontplooien en door buitenlandse regeringen worden gesponsord.

Daar kunnen echter allerlei argumenten tegen worden ingebracht. Bijvoorbeeld: rijke buitenlanders steunen ook rechtse organisaties en deze organisaties zijn eveneens actief buiten de grens. Moeten buitenlanders niet ook Israëliërs horen die kritisch zijn over de activiteiten van het leger op de Westoever en in Gaza? En denkt iemand nou serieus dat als Breaking the Silence alleen in het Hebreeuws zou publiceren, dat niet in het buitenland wordt opgepakt?

Voor de reputatie van Israël is het van groot belang dat Breaking the Silence en andere kritische ngo’s hun werk kunnen blijven doen. Een verstandige regering zou moeten proberen er haar voordeel mee te doen. Dat is de misstanden corrigeren en werken aan een politieke oplossing met de Palestijnen die de problemen de wereld uithelpt.

Israel Ingezoomd: elke zaterdag korte analyse vanuit Jeruzalem in het RD.

Foto: De scheidingsmuur tussen Bethlehem en Jeruzalem. © Alfred Muller

Zie ook: De stilte doorbroken.

 

%d bloggers liken dit: