Oud-premier Olmert achter de tralies

Enkele minuten voor 10 vorige week maandag stond de 70-jarige Ehud Olmert voor de Ma’asiyah gevangenis in Ramle. Voor het eerst in de geschiedenis van Israël belandde een vroegere premier achter de tralies.

Hij werd veroordeeld tot negentien maanden. Mogelijk komen daar nog acht maanden bij, want hij heeft nog een zaak tegen zich lopen.

Het is triest dat het allemaal zo gegaan is met de politicus die in de jaren 2006 tot 2009 premier was, in de jaren 1993 tot 2003 burgemeester van Jeruzalem en die op diverse ministerposten diende.

Steekpenningen

Rechters achtten hem schuldig aan het aannemen van steekpenningen. In het zuiden van Jeruzalem konden grote flatgebouwen verschijnen, omdat entrepreneurs Olmert omkochten toen hij burgemeester van Jeruzalem was. Zo werd het Holy Land complex veel groter dan de bedoeling was.

Een van de eerste herinneringen die ik aan hem heb is dat hij als minister van Gezondheid een ziekenhuis bezocht. Wat opviel was dat hij iedereen een hand gaf en met iedereen een praatje maakte. Dus niet alleen met de directeur of de afdelingshoofden, maar ook met de schoonmakers.

Ook als premier deed Olmert het niet slecht, ondanks de kritiek die hij kreeg op zijn handelwijze in de Libanonoorlog. In de zomer van 2006 werd Noord-Israël vier week lang bestookt met raketten.

Onderzoekcommissie

De Winograd onderzoekcommissie concludeerde dat Israël de oorlog niet beslissend had gewonnen. Olmert steunde te veel op de luchtmacht en zette de landmacht te laat in. Maar een feit is dat de grens met Libanon sindsdien rustig is.

Ook liet Olmert in september 2007 volgens buitenlandse persberichten een faciliteit in Syrië bombarderen. Daar zouden de Syriërs met de hulp van Korea aan hun nucleaire capaciteit hebben gewerkt. Als hij dat niet had gedaan, hadden de Syrische president Assad of de rebellen vandaag mogelijk de kernbom gehad.

Olmert begon zijn politieke loopbaan aan de rechter zijde van het politieke spectrum. Maar hij zag op latere leeftijd in dat Israël zich af moet scheiden van de Palestijnen als Israël voort wil blijven bestaan als Joodse en democratische staat.

Concessies

Hij bood in 2008 de Palestijnse president Mahmoud Abbas een Palestijnse staat aan op de Westelijke Jordaanoever. Hij was bereid concessies te doen over de Tempelberg in Jeruzalem. Een comité van Saudi-Arabië, Jordanië, Palestina, de Verenigde Staten en Israël zou de heilige plaatsen in Jeruzalem moeten besturen.

Olmert stelde voor dat Israël de 6,3 procent van de Westoever (Judea en Samaria) zou annexeren waarin de drie grote nederzettingenblokken lagen. In ruil daarvoor zouden Palestijnen 5,8 procent van het Israëlisch grondgebied krijgen. Olmert was ook bereid vijf jaar lang de terugkeer van duizend Palestijnse vluchtelingen per jaar toe te staan.

Abbas reageerde niet positief op het plan. Hij miste een unieke kans een akkoord te sluiten met de meest gematigde regering die Israël ooit heeft gehad. De negatieve gevolgen daarvan zijn vandaag helaas duidelijk te merken.

RD-correspondent Alfred Muller levert wekelijks vanuit Jeruzalem commentaar op gebeurtenissen in Israël. Vandaag: oud-premier Ehud Olmert in de gevangenis.

Foto: Onder premier Ehud Olmert onderhandelden Israëliers en Palestijnen intensief over een vredesregeling. V.l.n.r. Ehud Olmert, de Palestijnse president Mahmoud Abbas en de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Condoleezza Rice tijdens een ontmoeting in het Citadel Hotel op 19 februari 2007. Foto: GPO, Amos Ben Gershom

%d bloggers liken dit: