‘Mijn oom was niet veilig bij jullie’

Israëliërs zijn overwegend positief over Nederland. Ze vinden de Nederlanders tolerant, vriendelijk en behulpzaam. Maar ze zijn zich ook bewust van negatieve kanten.

Restauranthoudster Ella Idelchik denkt bij het horen van de term „Nederland” of „Holland” zoals de Israëliërs het land doorgaans noemen aan „Amsterdam, grachten, kaas en niet te vergeten coffeeshops.” Op de fiets rijden in Nederland blijft een bijzondere ervaring. „De tulpen in geel, rose en paars waren prachtig.”

Baruch Keller, lijstenmaker voor musea en andere klanten, zegt dat Nederland de beste kaas heeft en de beste niet-Joden die de Joden hielpen sinds de zestiende eeuw. „Nederlanders zijn intelligent”, zegt hij. „Ze hebben de beste marine in Europa. De mariniers zijn zeer goed getraind.”

Hij herinnert zich verder dat toen de Arabische landen overgingen tot een olie-embargo, de handel tussen Nederland en Israël bleef bestaan. Toen iemand een film maakte met kritiek op hoe moslims hun vrouw behandelden, werd de filmaker vermoord. „Ze zeiden niet: misschien kunnen we er wat van leren.”

Beste vriend

Leon Hufnagel, een immigrant uit Australië en inmiddels gepensioneerd, zegt dat de Nederlanders aardig zijn en sommigen zelfs „zeer aardig”. „Ik heb vrienden onder de Nederlanders. Mijn chef in Australië was een immigrant uit Nederland. Hij was de beste vriend die ik had. Hij belde eens toen hij in Nederland was om zijn moeder te bezoeken en zei: „Morgen kom ik bij je langs.” Hij logeerde hier tien dagen.”

„Toen we drie maanden op vakantie waren in Europa en het Midden-Oosten waren we ook in Nederland. Ik vond het leuk daar. Op elke vraag die je stelt kunnen de mensen een antwoord in het Engels geven. Ze spreken heel goed Engels. De informatie die ze gaven klopte precies. Ze zeiden ook: zet je voet op de bagage, want iemand kan er zo mee weglopen. Als je in Parijs bent, spreken ze ook Engels,. Maar ze weigeren het te spreken. Dat maakt het moeilijk.”

„Ik herinner me ook dat ik met mijn vrouw door Amsterdam wandelde, en dat er allemaal vrouwen achter de ramen zaten. De straten in Nederland zijn nauw. Net als in de Oude Stad van Jeruzalem. Er zijn kranen nodig om iets in de huizen te zetten. Die doen een goede job. In andere landen zijn de straten wijder. We gingen ook naar het Anne Frankhuis, waar heel veel mensen komen.”

Bittere nasmaak

Varda Sharkansky, in 1946 geboren in wat toen nog Palestina heette. Ze zegt dat Israëliërs vele jaren dachten dat de Nederlanders heel veel hebben gedaan om de Joden in de Tweede Wereldoorlog te helpen. „De laatste jaren horen we steeds meer dat de mensen hebben gecollaboreerd met de Duitsers. Dat geeft een bittere nasmaak. Vooral omdat mijn oom uit Duitsland naar Nederland vluchtte. Vanuit Nederland werd hij naar Auschwitz gedeporteerd, waar hij werd vermoord.”

„Maar ik heb nog steeds warme gevoelens voor het Nederlandse volk. We zijn daar een week lang op bezoek geweest. We fietsten door het land en dat vonden we heel mooi. De mensen waren heel vriendelijk. We hebben alleen maar goede ervaringen.”

Beeld © Alfred Muller 

%d bloggers liken dit: